تولید لوازم التحریر

گفت‌وگو با مدیرعامل مجمع نوشت‌افزارهای اسلامی

افق ما «بازار ایرانی نوشت‌افزار» است

«یک مشت جوان پیدا شده‌اند که همّت گماشتند برای اینکه نوشت‌افزار داخلی [تولید کنند]؛ خب اینها احتیاج به کمک دارند؛ باید به اینها کمک بشود؛ [امّا] کمک نمیشود؛ حتّی در مقابل حرکت اینها، احیاناً سنگ‌اندازی هم انجام میگیرد… چند وقت قبل یک تعدادی از همین جوانها آمدند پیش من؛ خب آدم میبیند اینها سرتاپا شوقند، سرتاپا آمادگی و قوّه و توانِ کارند، ابتکار هم دارند، [امّا] توانایی مالی‌شان ضعیف است؛ باید کمک بشوند.»
این سخنان رهبر انقلاب اسلامی در دیدار اخیرشان با هیئت دولت اشاره به جمعی از تولیدکنندگان داخلی نوشت‌افزار داشت که با عزم و همتی جوانانه، تولید داخلی در این عرصه را دنبال می‌کنند. جوانانی که با دغدغه‌ی «تولید داخلی» و «فرهنگ بومی» پای در این عرصه نهاده‌اند و علی‌رغم همه‌ی مشکلات و موانع، دستاوردهای خوبی داشته‌اند. به همین مناسبت پایگاه اطلاع‌رسانی KHAMENEI.IR گفت‌وگویی داشته با آقای سیّدسعید حسینی، مدیرعامل مجمع نوشت‌افزارهای ایرانی اسلامی که خود در دیدار با رهبر انقلاب حاضر بوده است. در این گفت‌وگو ضمن مرور وضعیت تولید داخلی در این عرصه، روایت وی از دیدار این مجموعه با رهبر انقلاب را نیز می‌خوانیم.
* در ابتدا یک معرفی از این مجموعه و فعالیت‌های آن داشته باشید. سابقه‌ی فعالیت شما در این عرصه به چه زمانی برمی‌گردد؟
تقریباً شش سال پیش دغدغه‌ای برای ما ایجاد شد درباره‌ی وضعیت نوشت‌افزار در جامعه؛ محصولی که همه‌ی مردم از آن استفاده می‌کنند. بخش عمده‌ای از آن وارداتی بود و از نظر اقتصادی بار زیادی به اقتصاد کشور وارد می‌کرد و از طرف دیگر، کارکرد فرهنگی و رسانه‌ای پیدا کرده بود. این کارکرد رسانه‌ای هم بومی نبود؛ یعنی محتوایی که روی این محصولات قرار می‌گرفت -به‌خصوص که برای قشر کودک و نوجوان مصرف زیادی دارد- تأثیرگذاری فرهنگی هم داشت. قهرمان‌ها و شخصیت‌هایی پیوست این محصولات بود که با فرهنگ ما همخوانی نداشت و به‌نوعی می‌توانست متعارض یا ناهمگون با آن نظام آموزشی و دغدغه‌ای باشد که خانواده‌ها در سیستم آموزشی دارند.این دو دغدغه در کنار هم، یعنی بحث تولید ملی و بحث فرهنگی، باعث شد تا ما تصمیم بگیریم کاری را شروع کنیم. آن سالی که ما شروع کردیم، تقریباً هیچ محصولی که محتوای بومی، پیوست آن باشد در بازار نمی‌توانستید پیدا کنید. بخشی از تولید، تولید داخل بود، ولی با برندها و نشان‌های خارجی و با محتوایی که سعی می‌کردند تشابه بدهند. به‌نوعی می‌توان گفت این فضا، فضای خودباختگی بود و این تصور وجود داشت که کالای ایرانی نمی‌شود خرید و نمی‌توان فروخت. هنوز هم در بخشی از بازار این نگاه وجود دارد.

* الان استقبال مردم نسبت به محصولات تولیدی شما چطور است؟
الحمدلله با استقبال خیلی خوبی که مردم داشتند، سال‌به‌سال شاهد این بودیم که حجم تولیدات، تنوع و کیفیت، بیشتر و بهتر می‌شود. در خود تولیدکننده‌ها هم افزایش جدی داشتیم. یک سال ۱۰ تولیدکننده، سال بعدش ۳۰ تولیدکننده و سال بعدش ۵۰ تولیدکننده و امسال بیش از ۱۰۰ تولیدکننده، تولیداتی انجام می‌دهند که هم طرح‌های آن‌ها ایرانی است و هم محتوایشان بومی و تولید ایران است؛ یعنی محصولات در داخل کشور تولید می‌شود.

* درباره‌ی «مجمع نوشت‌افزار اسلامی» توضیح دهید. تولیدکندگان فعال در این مجمع، خصوصی هستند یا دولتی؟
از ابتدای کار، احساس کردیم کنار تک‌تک تولیداتی که انجام می‌دهیم، به یک مجموعه‌ی قرارگاهی و پشتیبان نیاز داریم تا برای تولید، سیاست‌گذاری کلی صورت بگیرد و بین گروه‌های تولیدکننده‌ی نوشت‌افزار بومی، هماهنگی به وجود بیاید. هرکدام از تولیدکننده‌ها دغدغه‌ی تولید دارند و نیاز است برای کارهای پشتیبانی و زنجیره‌ای همانند تبلیغات، مجموعه و اتاق‌فکری شکل بگیرد. از این رو مجمع نوشت‌افزار اسلامی را تشکیل دادیم. ما اینجا برنامه‌ریزی می‌کنیم و بین تولیدکننده‌ها تقسیم وظیفه شده است، ولی همه‌ی مجموعه‌ها مردمی و خصوصی‌اند که برخی توانمند هستند و برخی نوپا و کوچک. در استان‌های مختلف هم مجموعه‌های فعالی کار می‌کنند.

* تولید نوشت‌افزار در مجموعه‌ی شما چه روندی را طی می‌کند؟ چه مسائل و مشکلاتی در این مسیر داشته‌اید؟
طبیعتاً در مرحله‌ی اول، بحث محتوا و ایده است. وقتی ما شروع کردیم، داشته‌های فرهنگی‌مان، از کارتون‌ها و انیمیشن‌ها گرفته تا دیگر موارد، به‌اندازه‌ی الان نبود. هر آنچه می‌شد در داخل استفاده کرد -از تاریخ، جغرافیا و معماری- احصا کردیم و با طراح‌های مختلف صحبت کردیم. در لایه‌ی طراحی هم کار سخت بود؛ یعنی طراح‌های ما سفارش محصول کمتر داشتند و عمدتاً طراحی‌ها خارج از کشور انجام می‌شد و طراح‌ها خیلی در این زمینه نمی‌توانستند کار کنند؛ وقتی می‌خواستند بچه‌های ایرانی را تصویرسازی کنند و شخصیت ایرانی خلق کنند، چهره‌ها اروپایی و آمریکایی درمی‌آمد. به یاد دارم از چند صد دانش‌آموز در سطح تهران عکاسی کردیم و این عکس‌ها را به طراح دادیم تا با این چهره‌ها آشنا شود! در همین سفارش‌ها، این دانش شکل می‌گیرد. الان طرح‌های ما به فضای بومی و ملی‌مان نزدیک‌تر و جذاب‌تر است. بعد، طراحی صنعتی است که خودِ محصول با نمونه‌های خارجی بررسی می‌شود.

* تولید این محصولات و فضای اقتصادی و گردش مالی مرتبط با آن چه وضعیتی دارد؟ فرصت‌های اقتصادی این بازار چگونه است؟
الان گردش مالی حوزه‌ی نوشت‌افزار در کشور ۴۰۰۰ میلیارد تومان است. از این ۴۰۰۰ میلیارد تومان کمتر از ۳۰ درصد بازار، تولیدات داخلی است؛ یعنی عمده‌ی بازار کالاهای وارداتی است و محتوای غیرداخلی دارد. در خیلی از حوزه‌ها هنوز تولیدات داخلی نداریم. مدادنوکی، ماژیک‌ های‌لایت و فسفری و محصولات این‌چنینی را نداریم. خیلی از محصولات در این چند سالی که کار شروع شد، به وجود آمد. مثلاً لاک غلط‌گیر قلمی یا انواع خط‌کش امسال به سبد ما اضافه شد. افق ما این است که این بازار ۴۰۰۰ میلیارد تومانی را کاملاً ایرانی کنیم؛ هم به‌لحاظ محتوا و هم به‌لحاظ تولید. اگر این اتفاق بیفتد، برآورد ما این است که ۵۰ هزار شغل ایجاد می‌شود.

همان‌طور که حضرت آقا در جلسه‌ی اخیر هیئت دولت گفتند، فضای کسب‌وکار کشور طوری نیست که انگیزه‌ها خیلی راحت به این سمت هدایت شوند؛ یعنی آدم‌هایی که وارد شده‌اند با انگیزه‌های غیرمادی این کار را انجام می‌دهند. اگر کمکی شود که سرمایه‌گذاران و مجموعه‌های خصوصی وارد شوند، ما فرصت‌های زیادی خواهیم داشت. الان چون فضای تبلیغ و ترویج و فضای توزیع را تا حدی توانستیم مدیریت کنیم و توانستیم ذائقه‌ها را تغییر دهیم، فضای کشور به این سمت رفته است و شاهد حساسیت مردم در این چند سال بر تولیدات داخلی هستیم. من این تحلیل را دارم که پیگیری رهبری در این چند سال، خیلی مؤثر بوده است. مردم به نمایشگاه ما که می‌آیند، درباره‌ی محصول ایرانی که دارای نشان ایرانی نیست، به ما تذکر می‌دهند. این حساسیت روزبه‌روز بیشتر می‌شود.

ما در کشورهای منطقه هم قطب تولید نوشت‌افزار نداریم و به نظر می‌رسد بتوانیم در این حوزه سرمایه‌گذاری بزرگی انجام دهیم. می‌توان صادرات را شروع کرد و قیمت‌ها می‌تواند رقابتی باشد و به‌تدریج به این سمت برویم که نیاز منطقه را تأمین کنیم.

* برای دستیابی به ۵۰ هزار فرصت شغلی یا تبدیل شدن به قطب تولید نوشت‌افزار، چه موانع و مشکلاتی وجود دارد؟
چند نکته وجود دارد؛ یکی اینکه در بازار به‌لحاظ سازماندهی و نظارت -چه در حوزه‌ی واردات و چه در حوزه‌ی محتوا- نظامی وجود ندارد. مثلاً در حوزه‌ی محتوا، انیمیشن‌های جذاب و قدرتمندی در دنیا وجود دارند و این ظرفیت در کشور ما الان کم است. در بحث واردات هم هیچ‌گاه سیستم نظارت بر واردات کشور این برنامه‌ریزی را نکرده است که هوشمندانه عمل کند. البته قائل نیستیم که کلاً واردات را ببندند، ولی می‌توان در واردات، نظام و عوارضی ایجاد کرد و این نیاز به هوشمندی دارد.

نکته‌ی دیگر این است که چه‌کسی می‌خواهد محل شاخص‌گذاری و قیمت‌گذاری باشد. قطعاً باید استاندارد ورود کند و بگوید محصول با این کیفیت باید قیمتش مثلاً به این میزان باشد. این به نفع تولیدکننده‌ی داخلی است که آنجا سعی کند کیفیت را رعایت کند.

* رهبر انقلاب در دیدار اخیر با هیئت دولت، از سنگ‌اندازی‌هایی صحبت کردند که در این کار وجود دارد. این سنگ‌اندازی‌ها چه‌چیزهایی بوده است؟
در کنار همه‌ی کمک‌هایی که شده، برخی مسائل دغدغه است و  برای رفع این دغدغه‌ها اقدامی نمی‌شود؛ مثلاً تا سال‌های قبل تنها چیزی که در خرید مهم بود، قیمت بود. وقتی این اتفاق رخ می‌دهد، شاهد این هستیم که حجم‌های بزرگی از محصولات توسط نهادهایی خریداری می‌شوند که همه کالاهای چینی و هندی هستند؛ آن‌هم توسط نهادهایی که وظیفه‌شان رسیدگی به محرومین است. این اقدام خود محرومیت‌زایی می‌کند.

چالش دیگری که وجود دارد، عدم وجود نگاه حمایتی است. در فضاهای ترویجی و رسانه‌ای، صداوسیما خیلی مؤثر است که البته به ما کمک کرده‌اند. همین حمایتی که صداوسیما می‌کند، یعنی آنتن و فضایی که می‌دهد، کلی شغل ایجاد می‌کند؛ یعنی مستقیم در فرهنگ اثر دارد.

یک مسئله‌ی دیگر بها دادن به کالای خارجی در فروشگاه‌هایی است که مربوط به نهادهای حاکمیتی و دولتی هستند.

* به‌عنوان تولیدکنندگان داخلی نوشت‌افزار، از دولت و سایر بخش‌ها در جهت حمایت از این تولید چه انتظاراتی دارید؟
اگر اسم از حمایت می‌آوریم، صرفاً منظورمان این نیست که تولیدکننده‌ی داخلی را یک‌طرفه پشتیبانی کنند، بلکه می‌خواهیم رقابت را واقعی کنند؛ اجازه‌ی رقابت به‌صورت منطقی و واقعی داده شود. این رقابت الان واقعی نیست. شاید تولیدکننده‌ی داخلی به خود اجازه ندهد که بخواهد با سلامت مردم بازی کند یا وجدانش اجازه ندهد که کیفیت محصولش را به‌هرنحوی که شده کاهش دهد، اما از خارج کشور به‌هرنوعی سفارش را وارد می‌کنند. اگر خلاصه بخواهم بگویم، در تولید، توزیع و مصرف، سازماندهی نداریم.

* رهبر انقلاب در دیدار هیئت دولت، مشخصاً به مجموعه‌ی شما اشاره کردند و در رابطه با دیداری که اخیراً با مجموعه‌ی شما داشتند سخنانی مطرح کردند. می‌خواهیم روایت شما از این دیدار و سخنان و توصیه‌های رهبر انقلاب را بدانیم. 
ما هر سال نمایشگاهی به نام “ایران‌نوشت” داریم که در آن، محصولات ایرانی با محتوای ایرانی را عرضه می‌کنیم و هم رسانه‌ها و هم مردم می‌آیند. هر سال گزارش‌هایی از فعالیت‌های ما در این نمایشگاه به حضرت آقا رسیده بود و امسال ایشان پیغام «خداقوت» را رساندند و بعداً هماهنگ شد که دیداری داشته باشیم. بنا شد خدمت ایشان برسیم و گزارش مختصری از وضعیت نوشت‌افزار ایرانی اسلامی بدهیم. فاصله‌ی پیغام و دیداری که داشتیم، کمتر از ده پانزده ساعت بود. روز چهارم شهریور یعنی حدود یک هفته پیش، خدمت ایشان رسیدیم و پس از اقامه‌ی نماز ظهر و عصر، این دیدار اتفاق افتاد.

پس از آنکه خودمان را معرفی کردیم که ما جوانانی هستیم درگیر تولید نوشت‌افزار ایرانی اسلامی، حضرت آقا لبخندی زدند و خداقوت گفتند و گفتند کار بزرگی را شروع کرده‌اید و کاری که در این چهار پنج سال می‌کنید، کار بزرگی است. هر کدام از بچه‌ها هم گزارش دادند که در مجموعه‌ی ما چه اتفاقاتی افتاده است. از ناامیدی‌ای که اول کار داشتیم و دلسردی‌هایی که بعضی‌ها می‌دادند، به حضرت آقا عرض کردیم. ایشان هم گفتند مطمئن هستم و امید دارم مردم محصولات شما را می‌خرند و از این فضا استقبال می‌کنند. آقا سؤال کردند که چرا روان‌نویس تولید نمی‌کنید؟ چون خود آقا معمولاً با روان‌نویس کار می‌کنند. البته الان هم کالای ایرانی مصرف می‌کنند. ما هم توضیح دادیم که خیلی از محصولات تولید نمی‌شود و سؤالات جزئی پرسیدند. مثلاً پرسیدند آیا برآورد کرده‌اید برخی از این تولیدات چه سرمایه‌ای نیاز دارد و ما عددهایی را بیان کردیم.

تأکید داشتند که بحث شخصیت خیلی نیاز است و اگر بخواهد حوزه‌های دیگر نوشت‌افزار شکل بگیرد و تقویت شود، حتماً به شخصیت‌پردازی نیاز داریم. یک توصیه‌ی جدی داشتند و خیلی محکم تأکید کردند که تبلیغات و اطلاع‌رسانی را خیلی بیشتر کنید؛ در جلسه‌ی هیئت دولت به صداوسیما هم این توصیه را کرده بودند. گفتند دعا می‌کنند ان‌شاءالله این کار به ثمر برسد و اینکه گفتند بروید برای اینکه تمام بازار را محصولات ایرانی کنید.

دیداری که خدمت آقا بودیم و صحبت‌هایی که در جمع اعضای هیئت دولت فرمودند، روح تازه‌ای در ما دمید. به نظرم اتفاق مبارکی است که بتوانیم از این فضا تا فرصت هست، استفاده کنیم و ان‌شاءالله با سرعت بیشتری کار را جلو ببریم.

منبع:http://farsi.khamenei.ir/others-dialog?id=40446

لوازم‌التحریر ایرانی؛ طفل نوپایی که نیازمند حمایت است

به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش خبرگزاری فارس، لوازم‌التحریر دانش‌آموزان یک ابزار مهم انتقال فرهنگ است که به دلیل انس گرفتن دانش‌آموز با آن، تأثیر روانی بسیاری بر او دارد؛ دانش‌آموزان خصوصاً در دوره‌ ابتدایی دوست دارند از لوازم‌التحریری با نقوش شخصیت‌های کارتونی استفاده کنند و نسبت به این شخصیت‌ها حس الگوپذیری و همزاد پنداری دارند.

کمی گشت‌زنی در بازار لوازم‌التحریر کشور، شما را با انواع شخصیت‌های کارتونی بر روی دفاتر و کیف‌ها مواجه می‌کند؛ شخصیت‌هایی که کودک و نوجوان در انیمیشن‌های مختلف خارجی آنها را دیده‌ و با اشتیاق خریداری می‌کنند؛ شخصیت‌هایی که کودک دوست دارد خود را شبیه آنها کند و این کار او را در معرض آسیب قرار می‌دهد.

با وجود اهمیت تولید لوازم‌التحریر در داخل کشور از نظر صرفه اقتصادی و وجه پررنگ‌تر آن، یعنی مقابله با مانور تولیدات خارجی معارض فرهنگ کشور، اما تنها 5 سال است که تولیدکنندگان به این عرصه ورود جدی داشته‌اند که ثمره آن هر سال در نمایشگاه «ایران نوشت» تبلور می‌یابد.

مجید ابهری رفتارشناس و آسیب‌شناس اجتماعی در گفت‌وگو با فارس با بیان اینکه لوازم‌التحریر با توجه به انتقال پیامی که در خود دارد یک رسانه مهم است، اظهار می‌دارد: لوازم‌التحریر از دیدگاه رفتارشناسی تأثیر بسزایی بر کودکان و نوجوانان دارد و اگر تولیدکنندگان بر تنوع و جذابیت محصولات خود اضافه نکنند، تا چند سال دیگر کودکان این سرزمین به راهی می‌روند که مورد نظر طراحان غربی است.

*نمایشگاه ایران نوشت؛ جلوه تولیدات فاخر اسلامی ـ ایرانی

خانم رفیعیان مادر یک دختر دبستانی است؛ وی در گفت‌وگو با خبرنگار فارس، در خصوص انتخاب این نمایشگاه برای خرید لوازم التحریر کودکش می‌گوید: سال گذشته هم به این نمایشگاه آمدم و از کیفیت و قیمت محصولات آن راضی بودم؛ از لحاظ فرهنگی هم برایم مهم است که کودکم با چه لوازمی انس می‌گیرد چون می‌خواهد از آنها الگوبرداری کند.

وی ادامه می‌دهد: آرایش‌ها و لباس‌های ناهنجاری که روی برخی از لوازم‌التحریرها چاپ می‌شود برای کودکان مناسب نیست و اصلاً دوست ندارم دخترم از این وسایل استفاده کند.

رفیعیان تنها مشکل نمایشگاه را کم بودن تنوع محصولات می‌داند و بیان می‌کند: دنبال مداد قرمز می‌گردم اما تنوع ندارد و برخی از انواع کالاها در این نمایشگاه یا وجود ندارد یا تنوعش کم است.

سنا دختر خانم رفیعیان هم از نمایشگاه راضی است و دوست دارد دفترهای رنگارنگ بخرد.

 

 

خانم دیگری که با پسرش به نمایشگاه آمده است با بیان اینکه اولین بار است که به این نمایشگاه آمده است، بیان می‌دارد: از طریق شبکه پویا با این نمایشگاه آشنا شدم و جای دیگری تبلیغاتی از این نمایشگاه نیست؛ قیمت‌ها بیش از حد مناسب است و هرچه نیاز داشتم هم توانستم خرید کنم.

خانم امیری هم با پسر کوچک کلاس اولی‌اش به نمایشگاه آمده و هر سال از طریق تلویزیون از آغاز نمایشگاه مطلع می‌شود، وی درباره این نمایشگاه بیان می‌کند: قیمت‌ها و کیفیت خوب است اما لوازم جانبی را نمی‌توان در این نمایشگاه پیدا کرد؛ پسرم دفترهایی که طرح سربازهای ایرانی را دارد، دوست دارد.

گلسا دختر 15 ساله‌ای است که با دوستانش به نمایشگاه آمده و درباره علت حضورش در این نمایشگاه می‌گوید: دوست داشتم همه وسایلم را از یک جا تهیه کنم؛ قیمت و کیفیت محصولات مناسب است و به عنوان یک نوجوان طرح‌ها را پسندیدم.

 

 

*تولیدکنندگان: در عمل حمایتی نمی‌بینیم

حسین وزیری تولیدکننده‌ای است که 5 سال است به این حوزه ورود پیدا کرده است و در این 5 سال تعداد قابل توجهی مشتری وفادار پیدا کرده است. وی در گفت‌وگو با فارس از مشکلات تولید در این حوزه می‌گوید: همه می‌گویند نوشت افزار ایرانی ـ اسلامی اما در عمل حمایتی نمی‌شود؛ 70 درصد بازار در دست محصولات خارجی است اما تولیدکننده داخلی که با انگیزه فرهنگی وارد این عرصه شده حمایتی صورت نمی‌گیرد.

وزیری ادامه می‌دهد: ما تاکنون با 6 شخصیت در محصولات خود، کار کرده‌ایم اما به دلیل تبلیغات قوی شخصیت‌های لوازم‌التحریر خارجی که پشتوانه انیمیشن‌های قوی را دارند، عرصه رقابت سخت است.

وی بیان می‌دارد: برای تولید انیمیشن هم یک سال است تلاشی را شروع کرده‌ایم البته به دنبال کار با سرعت نیستیم و عالمانه بودن هرچند به شرط طولانی شدن روند، مدنظر است.

این تولید کننده داخلی لوازم التحریر با بیان اینکه برخی فروشندگان می‌گویند کالای ایرانی طالب ندارد و آن را نمی‌خرند، اضافه می‌کند: تبلیغات عنصر مهمی است و بدون آن نمی‌توان انتظار فروش بالا داشت؛ ما به دلیل توان پایین تبلیغاتی نمی‌توانیم محصولاتمان را خوب بفروشیم.

وی تصریح می‌کند: همه تولید کنندگان این نمایشگاه به اندازه یک بنکدار دانه درشت بازار که واردکننده هم هستند سرمایه ندارند.

 

 

یک تولیدکننده دیگر با بیان اینکه امسال فروش خیلی خوب نیست، می‌گوید: 25 سال است که تولید کننده لوازم‌التحریر هستم و از ابتدا در این نمایشگاه شرکت کردیم اما امسال نسبت به سال گذشته استقبال خوب نیست که به نظر می‌آید به خاطر همزمانی با نمایشگاه مصلی باشد.

یک تولیدکننده دیگر دلیل افت استقبال را دیر شروع کردن تبلیغات تلویزیونی می‌داند و می‌گوید: البته به این مسئله باید تغییر و تحولات شهرداری و همزمان شدن این نمایشگاه با نمایشگاه مصلی را هم اضافه کرد چون مصلی جامعیت بیشتری دارد و تردد هم به آن آسان‌تر است و مردم هم به این دلیل به آنجا بیشتر مراجعه می‌کنند.

 

 

یک تولیدکننده با سابقه نوشت افزار در گفت‌وگو با فارس از عدم حمایت مسئولان از تولیدکنندگان لوازم‌التحریر ناراضی است و می‌گوید: ما تلاش خود را برای تنوع محصول به کار می‌گیریم و امکاناتی که به جذابیت محصول کمک کند، استفاده می‌کنیم؛ برای مثال نرم‌افزارهایی طراحی کردیم که وقتی روی جلد بگیرید طرح‌های روی جلد حرکت می‌کنند و طرح‌های جدیدتری هم در راه هستند.

*لزوم فرهنگ‌سازی آموزش و پرورش در مصرف لوازم‌التحریر ایرانی

سید سعید حسینی مدیر عامل مجمع نوشت‌افزار ایرانی ـ اسلامی در گفت‌وگو با فارس با بیان اینکه انتظار ما از آموزش و پرورش برای فرهنگ‌سازی در مصرف نوشت افزار ایرانی محقق نشده است، می‌گوید: آموزش و پرورش در مدیریت مصرف دانش‌آموزان تأثیر بسیاری دارد و ما نمونه‌هایی داریم که در برخی مدارس، دانش‌آموزان بر اساس درخواست مسئولان مدرسه، فقط نوشت افزار ایرانی ـ اسلامی استفاده می‌کنند.

وی می‌افزاید: فرهنگ‌سازی با صدور یک بخشنامه صورت نمی‌گیرد و باید یک همت جدی برای تبیین ضرر و آسیب استفاده از نوشت‌ افزارهای معارض فرهنگ کشور وجود داشته باشد؛ انتظار از آموزش و پرورش تولید محصول نیست بلکه فرهنگ‌سازی برای مصرف تولیدات داخلی است.

به گزارش فارس، با توجه به اهمیت نوشت افزار و ورود دلسوزان فرهنگی به این عرصه، هنوز هم بخش زیادی از بازار در دست تولیدکنندگان خارجی است و حمایت سازمان‌ها از جمله آموزش و پرورش و وزارت ارشاد که در امر فرهنگ‌سازی ظرفیت‌های بسیاری دارد، می‌تواند قدم بزرگی در حمایت از این صنف در کشور باشد.

منبع:خبرگزاری فارس

بازار نوشت افزار ایران در اختیار خارجی ها

بازار بزرگ لوازم التحرير ايران در اختيار خارجی ها
فصل خريد لوازم التحرير از چند روز ديگر آغاز مي شود؛ فصلي كه در آن لوازم التحرير رنگارنگ براي چشم نوازي دانش آموزان به نمايش گذاشته مي شود تا آنها براي شروع سال تحصيلي اقلام مورد نياز خود را خريداري كنند.
بر اين اساس دولت به سنت هر سال نمايشگاه هاي پائيزه برپا مي كند تا مشتريان اين بخش بتوانند لوازم التحرير را بين 10 تا 15 درصد ارزان تر خريداري كنند، اما نكته اصلي در جريان اين خريدها پولي است كه بابت واردات پرداخت مي شود و هيچ سودي عايد كشور نمي شود. همان گونه كه رئيس اتحاديه نوشت افزار و لوازم مهندسي اعلام كرد، 95 درصد اقلام نوشت افزار وارداتي هستند و تنها 5 درصد توليد داخل جوابگوي نياز دانش آموزان است.انجمن توليدكنندگان لوازم التحرير و نوشت افزار نيز اين موضوع را تاييد و به وارداتي اشاره كرد كه مي توانست با اتخاذ راهكارهاي ساده، متوقف و از خروج ارز از كشور جلوگيري شود.
اما ساليان سال از اين موضوع مي گذرد و هيچ رخداد تازه اي در حوزه نوشت افزار رخ نمي دهد. مسئولان دولتي در اين باره مي گويند سرمايه گذار در حوزه لوازم التحرير بسيار كم است و از آنجا كه چين توانسته بازار داخلي را از آن خود كند سرمايه گذاران براي حضور در بخش يادشده اقدام نمي كنند.آنها يادآور شدند: كشور در توليد لوازم التحرير پتانسيل و ظرفيت هاي مناسبي دارد بدين جهت اميدواريم سرمايه گذاران در اين بخش ورود پيدا كنند. صادق نياركي مدير كل دفتر صنايع غير فلزي وزارت صنعت ،معدن و تجارت در اين باره به خبرنگار گفت:لوازم التحرير هايي كه در كشور توليد مي شود در مقايسه با برند هاي خارجي كيفيت بسيار بالاتري دارد، اما با وجود كارخانه هاي متعدد در بخش هايي چون دفترچه اين بخش پتانسيل بالايي براي سرمايه گذاري دارد .
وي اذعان داشت:180 واحد در بخش توليد دفترچه فعاليت مي كنند و اين به منزله توليد سالانه 4ميليون تن دفترچه است.از اين رو در حوزه ياد شده سرمايه گذاري نياز نداريم اما در بخش مواد اوليه كاغذ چاپ و كاغذ تحرير امكان سرمايه گذاري وجود دارد.
وي در ادامه گفت:در سال گذشته توانستيم 800تن دفترچه صادر كنيم و اين روند براي سال جاري نيز ادامه خواهد داشت.مدير كل دفتر صنايع غير فلزي وزارت صنعت ،معدن و تجارت با بيان اينكه 6كارخانه توليد مداد با ظرفيت اسمي 5ميليون تن قرآص وجود دارد و اين امر عدم نياز كشور به سرمايه گذاري در بخش مداد را خبر مي دهد تصريح كرد:11واحد توليد كننده خودكار در كشور فعاليت مي كنند كه خوشبختانه 80درصد مواد اوليه آن در داخل تامين مي شود، اما اين حوزه نيازمند تغييرات است چرا كه توليدات خارجي تنوع زيادي دارد.
صادقي نياركي گفت:سال گذشته به ميزان 31تن دفترچه وارد ايران شده است كه اين رقم بسيار ناچيز است اما در مدت مشابه ميزان واردات مداد و خودكار به ترتيب يك ميليون قرآص و 2هزار و 280 تن است. در يك آمار شگفت آور مشخص شد ميزان توليد لوازم التحرير در كشور به عنوان مثال در توليد مداد 5/1 ميليون قرآص (هر قرآص 144 مداد) است. شواهد نشان مي دهد كارخانه خودكارسازي، مدادتراش، خط كش و… هم كه در كشور وجود ندارد. پاك كن سازي هم در حد دو كارگاه كوچك است كه اين ميزان توليد آنها به هيچ عنوان نياز داخلي را جواب نمي دهد.
نبود واحدهاي توليدي در بخش لوازم التحرير نشان مي دهد اين حوزه بشدت از كمبود سرمايه گذار رنج مي برد و اين در شرايطي است كه در اكثر حوزه ها تعداد سرمايه گذاري ها به نحوي است كه بازار كاملاً اشباع و خواب سرمايه گذاري ايجاد شده است. حال براي برون رفت از وضعيت به وجودآمده مي توان متقاضيان سرمايه گذاري را به سمت توليد لوازم التحرير هدايت كرد تا بتوان خلاهاي صورت گرفته را با توليد ملي پر كرد. در سال توليد ملي پرداختن به حوزه هايي كه كشور در آن ضعف دارد بارها مورد تاكيد قرار گرفته اما گويا تجربه مجدد صنايع ايجادشده براي سرمايه گذاران جذاب تر است.
در هر سال تحصيلي گردش مالي قابل توجهي در حوزه نوشت افزار رخ مي دهد اما تمام اين پول به سمت كشورهاي چين، هند و تركيه مي رود.

جهانبخش بهدادي رئيس انجمن توليدكنندگان لوازم التحرير و نوشت افزار در گفت و گو با در اين باره مي گويد: حدود 15 ميليون نفر دانش آموز در كشور وجود دارد و بطور ميانگين سالانه اين گروه به ميزان 15 هزار تومان مداد، مدادتراش و پاك كن خريداري مي كنند كه اين امر نشان مي دهد فقط در سه بخش كوچك يادشده 225ميليارد تومان پول از كشور خارج مي شود، حال اگر به اين ميزان نياز دانشجويان كشور در ساير بخش هاي لوازم التحرير چون خودكار لحاظ شود، بطور چشمگيري ارز از كشور خارج مي شود و متاسفانه براي حل اين معضل تاكنون فعاليتي صورت نگرفته است. بهدادي افزود: 30 تا 35 درصد مدادهايي كه در بازار وجود دارد توسط توليد كنندگان داخلي توليد و مابقي آن از طريق واردات تامين مي شود. در حال حاضر چهار كارخانه مدادسازي با ظرفيت توليد 5 ميليون قرآص فعال هستند اما ميزان توليد واقعي آنها به دليل حضور پررنگ چين و واردات 5/1 ميليون قرآص است. اين در حالي است كه كارخانه خودكارسازي در كشور وجود ندارد و تمام نياز كشور از ساير كشورها تامين مي شود.وي با بيان اين كه از حجم كل واردات 90 درصد آن از چين و 10 درصد ديگر از هند، تركيه و برزيل است، تصريح كرد: از آنجا كه كارخانه مداد تراش، خط كش و پاك كن در كشور وجود ندارد كالاهاي خارجي گزينه اصلي خريد شهروندان است.وي توضيح داد: براي آن كه صنايع لوازم التحرير در كشور فعال شود مي توان تعرفه واردات اين اقلام را افزايش داد تا تاجران از محل واردات منتفع نشوند و در كنار آن توليد شكل گيرد. از سويي با تحريم هاي صورت گرفته مي توان حداقل تا سه سال لوازم التحرير خارجي وارد كشور نكرد، در چنين شرايطي توليد تقويت مي شود و امكان تامين نياز داخلي مهيا خواهد شد.
بهدادي از دولت خواست براي تامين مواد اوليه در اين حوزه سوبسيد هايي پرداخت شود تا صنايع اين بخش سرپا بمانند.
وي با انتقاد از عملكرد بانك ها اظهار داشت: بانك ها به صورت انقباضي عمل مي كنند و براي ارائه تسهيلات هيچ اقدامي انجام نمي دهند.
به هر ترتيب اين وضعيت سبب شده لوازم التحرير چيني بي كيفيت با شكل و شمايل دوست داشتني در فصل پائيز مهمان حداقل 15 ميليون دانش آموز شود.

مداد ایرانی؛ رویای دوردست کودکان ایرانی
بدون تردید اغلب ما به‌خصوص متولدین دهه 50شمسی، در دوران تحصیل یا کودکی خود تجربه نقاشی کردن با مداد رنگی‌های سوسمارنشان یا دیگر برندهای مطرح را داشته و گروهی هم داخل جعبه خاطرات‌شان گاهی اوقات این تجربه نوستالژیک را بارها و بارها با به دست گرفتن این مدادها مرور می‌کنند. به هرحال شاید استفاده از یک مداد رنگی نرم و خوب به نوعی تأثیر قابل توجهی در به تصویر کشیدن ذهنیت کودکان و نوجوانان یا حتی در دنیای حرفه‌ای افراد داشته باشد.

ولی این تنها تأثیر مداد، به‌ویژه از نوع رنگی آنها نیست، چون در میان این رشته‌های چوبی رنگارنگ صدها بلکه هزاران فرصت تولیدی و شغلی نهفته است و ایران نزدیک به چهار دهه است تجارب قابل قبولی در این زمینه به دست آورده، اما به دلیل کم‌توجهی به امر تولید، از اوایل دهه 90 شمسی واردکننده این نوع لوازم‌التحریر شده و میلیاردها ریال سرمایه‌گذاری و هزاران فرصت شغلی را از دست داده است.

به صورتی که براساس آمارهای موجود گمرک جمهوری اسلامی ایران تنها از شهریور 1393 تا مهرماه 94 نزدیک به یک میلیون و 700هزار قراص  (هر قراص معادل 144عدد است) مداد از کشورهای مختلف جهان وارد ایران شده که با توجه به ابعاد بسته‌بندی و فضای مورد نیاز این حجم واردات در واقع 130کانتینر، مداد وارد شده است.

دست‌اندرکاران صنفی و حتی کارشناسان اقتصادی براین باورند که در صورت توجه مسئولان به تولید این‌گونه محصولات نه‌تنها ایران می‌تواند صادرکننده مداد رنگی در منطقه باشد، بلکه به نوعی امکان تبدیل شدن به پایگاهی برای تأمین نیازهای برندهای معتبر بین‌المللی هم باشد که این روند سرمنشاء ارزآوری و اشتغال‌زایی می‌شود.