وبلاگ

لوازم‌التحریر ایرانی، کیفیت مشابه؛ یک‌سوم قیمت نمونه خارجی

اوضاع تولیدکنندگان لوازم‌التحریر در سال ۹۷ خوب است اما همچنان نیازمند حمایتند
لوازم‌التحریر ایرانی، کیفیت مشابه؛ یک‌سوم قیمت نمونه خارجی
ابوالقاسم رحمانی روزنامه‌نگار

 

امروز پست صفحه اینستاگرامی خبرگزاری ایسنا را می‌دیدم که نوشته بود با 150 هزار میلیاردی که 6 میلیون نفر برای خرید پراید به سایپا دادند، می‌شد شرکت بنز را خرید. قیاس جالبی بود، سوای صحت و سقم ماجرا یک‌دفعه ذهنم متوجه گزارشی شد که می‌خواستم بنویسم؛ در ارتباط با نوشت‌افزارهای ایرانی و حمایت از آنها، در ارتباط با بازاری که حدود 10 هزار میلیارد گردش مالی دارد و سهم ایرانی در آن بسیار ناچیز است، 10 هزار میلیاردی که اگر با قیاس ایسنایی بخواهیم با آن برخورد کنیم، احتمالا می‌شد روترینگ آلمان یا شرکت‌های بزرگ تولید‌کننده نوشت‌افزار را خرید. با این حال و با توجه به همین موضوع پرداختن به بازار نوشت‌افزارها و خواندن اظهارنظرهای مسئولان و فعالان این حوزه، خالی از لطف نیست.

با استفاده از ظرفیت‌ها می‌توان 50 تا 60 هزار شغل ایجاد کرد

سیدمحمد بطحایی، وزیر آموزش و پرورش ماه گذشته در جریان نمایشگاه «ایران‌نوشت» به بحث گردش مالی چند هزار میلیاردی بازار نوشت‌افزار در داخل کشور اشاره کرد و گفت: «اگر آموزش‌وپرورش خود را مکلف به حضور در این عرصه می‌داند، می‌تواند ۵۰ تا ۶۰ هزار شغل ایجاد کند و این فرصت‌های شغلی به کاهش آسیب‌های اجتماعی می‌انجامد. درحال حاضر ۱۴میلیون دانش‌آموز داریم و ۳۰ میلیون نفر از جمعیت ۸۰ میلیونی کشور ارتباط مستقیم با آموزش‌وپرورش دارند و اقدامات فرهنگی موثری می‌توانیم در آموزش‌وپرورش انجام دهیم.»
سهم کمتر از 15 درصدی تولیدکنندگان داخلی از بازار 10 هزار میلیاردی سالانه نوشت‌افزارها در ایران

محمد خراسانی، مدیرعامل شرکت آوای مهر که در زمینه توزیع نوشت‌افزارهای ایرانی و اسلامی حضور و فعالیت جدی دارد، در ارتباط با وضعیت نوشت‌افزارها در ایران به «فرهیختگان» گفت: «خوشبختانه در حوزه تولید و توزیع نوشت‌افزارهای ایرانی رشد قابل توجهی داشته‌ایم و این موضوع به دغدغه بسیاری از مردم و فعالان تبدیل شده است. به‌صورتی که از حدود سه تا چهار شرکت محدود در سال‌های گذشته به حدود 150 شرکت تولیدکننده تا به امروز رسیده‌ایم. این رشد به معنی افزایش تقاضا برای خرید نوشت‌افزارهای ایرانی در چند سال اخیر است.»

خراسانی به وضعیت فعلی این بازار اشاره کرد و گفت: «به لطف خداوند سال به سال وضعیت استقبال از نوشت‌افزارهای ایرانی بهتر از قبل می‌شود. در سال 97 هم این رشد محسوس بود و علت آن را می‌توان در چند موضوع دانست: «ابتدا افزایش قیمت ارز که وارد‌کنندگان را دچار مشکل تامین هزینه کرده، دوم مشکلات مربوط به واردات و گمرکات که این موضوع هم از حجم واردات نوشت‌افزارها به داخل کشور کاسته و موضوع دیگر هم حمایت‌های تبلیغاتی و رسانه‌ای است؛ همه پای کار آمدند از صداوسیما تا رسانه‌های دیگر و فعالان فضای مجازی، همه بر حمایت از تولید ملی و شعار مقام معظم رهبری در این ارتباط تاکید کردند.»

مدیرعامل شرکت آوای مهر در ادامه به گردش مالی بسیار زیاد این حوزه اشاره کرد و گفت: «حدود 10 هزار میلیارد گردش مالی در حوزه نوشت‌افزارها در هر سال در ایران وجود دارد که سهم تولیدات داخلی کمتر از 15 درصد است و این یعنی همچنان نیاز به توجه ویژه و بیشتری در حوزه توانمندی داخلی وجود دارد.»

در ادامه خراسانی به وابستگی تولیدات داخلی اشاره کرد و افزود: «تقریبا تمام تولیدات داخلی به مواد اولیه خارجی وابسته‌اند و همین موضوع روی قیمت آنها اثر می‌گذارد. به‌هرحال افزایش نرخ ارز و بازار آشفته اقتصادی فقط به ضرر وارد‌کنندگان نبوده و تولید‌کننده داخلی هم در تهیه مواد اولیه دچار مشکل شده و همین موضوع باعث افزایش قیمت‌ها شده است.»

مدیرعامل شرکت آوای مهر در ادامه به مباحث فرهنگی اشاره کرد و گفت: «شرکت بنده و بسیاری دیگر از تولید‌کنندگان و توزیع‌کنندگان الزام به پخش و فروش محصولات با برند و طرح فرهنگی داخلی دارد تا در برابر تهاجم غربی بایستیم. البته در این حوزه مشکلاتی هم داشته‌ایم نظیر عدم ادامه‌دار بودن کاراکتر‌ها، مثلا همین شکرستان که مدت‌ها بازار داغی داشت اما حالا اقبالش کم شده است،

بنابر این تولید‌کننده باید به دنبال کاراکتر‌سازی هم باشد تا مخاطب بیشتری جذب کند.»

 

سال 97 برای تولیدکنندگان نوشت‌افزارهای داخلی، یک انقلاب محسوب می‌شود

مصطفی رحیمی، مدیرعامل شرکت کیمیا تحریر به‌عنوان یکی از با سابقه‌ترین تولید‌کنندگان نوشت‌افزار داخلی در گفت‌وگو با «فرهیختگان» به وضعیت تولیدات داخلی در این حوزه پرداخت و گفت: «سال 97 سال بهتری برای نوشت‌افزارهای ایرانی بود و می‌توان از آن به‌عنوان انقلابی در این حوزه یاد کرد. این وضعیت مطلوب ناشی از چند موضوع است؛ یکی رشد قیمت ارز، یکی مشکلات واردات و دیگری هم حمایت از تولیدات داخلی. به‌هرحال بسیاری از ما تولیدکنندگان در ماه‌های ابتدایی سال، یعنی اردیبهشت و خرداد مواد اولیه را با ارز  قیمت پایین‌تری وارد کردیم و درحال حاضر هم در بسیاری موارد چشم بر سودی که می‌توانیم به خاطر قیمت‌های جدید ببریم، می‌بندیم و همین موضوع باعث رونق بازار و فروش خوب شده است. همین موضوع که ما نمی‌توانیم سود را به نرخ روز ببریم، در فروش بالاتر و رونق بازار ما تاثیر مثبتی داشته است.»

رحیمی در پاسخ به این سوال که آیا تولیداتی داریم که در آن به خودکفایی رسیده باشیم و نیازمند خارج از کشور نباشیم، گفت: «بله اما در تولیدات بسیار محدودی، مثلا در حوزه قفل دفترهای کلاسوری کاملا خودکفا شده‌ایم و در تولید خط‌کش هم همین‌طور، خود ما با استفاده از PVC 132 کاملا بهداشتی ایرانی، خط‌کش تولید کرده‌ایم و مشکلی نداریم.»

مدیرعامل شرکت کیمیا تحریر در ادامه به مشکلات پیش‌رو اشاره کرد و گفت: «در بازار حدود 10 هزار میلیاردی ما همچنان سهم اندکی داریم؛ درصورتی‌که می‌توانیم رشد بهتری داشته باشیم. یکی از مشکلاتی که پیش‌روی ما بوده است و اصلا ارتباطی با وضعیت ارز و تحریم و اینها نداشته،  همان محصولاتی است که با مواد اولیه داخلی تولید می‌کنیم. برای تولید خط‌کشی که گفتم و برای تهیه مواد پتروشیمی بارها دچار مشکل جدی شدیم. کاغذ را از تاجر با هر حربه و ترفندی بود به قیمت نسبتا مناسبی گرفتیم اما پتروشیمی که تولید داخلی است ما را با مشکلاتی مواجه کرد. در همین چندماه، سه بار تغییر و افزایش قیمت زیاد داشته است و این اصلا مطلوب نیست.»

رحیمی به دغدغه‌های فرهنگی تولیدکنندگان داخلی هم اشاره کرد و گفت: «تولید‌کننده داخلی تمام‌قد در برابر ضدفرهنگ‌های غربی ایستاده است. اما کاراکترهای ادامه‌دار نداریم و این برای ما مشکل‌ساز شده است. البته برای این موضوع و کاستی هم ما میدان را خالی نکردیم و با رنگ‌ها و تصویرسازی‌ها و نقش و نگارها این خلأ را هم پوشش دادیم و بازار را از دست ندادیم و در برابر تهاجم فرهنگی ایستادیم.»

 

با استناد به اظهارنظرهای مسئولان، تحریم‌ها و افزایش نرخ ارز و مشکلات واردات، بازار تاجران و شرکت‌های واردکننده نوشت‌افزارهای خارجی را دچار مشکل جدی کرد و درمقابل باعث رونق بازار داخلی و فروش و تولید بیشتر محصولات داخلی شد؛ این یعنی می‌توان با درایت و استفاده از ظرفیت‌های داخلی از این بازار پرسود در جهت منفعت ملی بهره برد و به قولی، تحریم‌ها آنقدر هم بد نیست، اگر فرصت‌سوزی نکنیم.

 

 

منبع: روزنامه فرهیختگان

گفت‌وگو با مدیرعامل مجمع نوشت‌افزارهای اسلامی

افق ما «بازار ایرانی نوشت‌افزار» است

«یک مشت جوان پیدا شده‌اند که همّت گماشتند برای اینکه نوشت‌افزار داخلی [تولید کنند]؛ خب اینها احتیاج به کمک دارند؛ باید به اینها کمک بشود؛ [امّا] کمک نمیشود؛ حتّی در مقابل حرکت اینها، احیاناً سنگ‌اندازی هم انجام میگیرد… چند وقت قبل یک تعدادی از همین جوانها آمدند پیش من؛ خب آدم میبیند اینها سرتاپا شوقند، سرتاپا آمادگی و قوّه و توانِ کارند، ابتکار هم دارند، [امّا] توانایی مالی‌شان ضعیف است؛ باید کمک بشوند.»
این سخنان رهبر انقلاب اسلامی در دیدار اخیرشان با هیئت دولت اشاره به جمعی از تولیدکنندگان داخلی نوشت‌افزار داشت که با عزم و همتی جوانانه، تولید داخلی در این عرصه را دنبال می‌کنند. جوانانی که با دغدغه‌ی «تولید داخلی» و «فرهنگ بومی» پای در این عرصه نهاده‌اند و علی‌رغم همه‌ی مشکلات و موانع، دستاوردهای خوبی داشته‌اند. به همین مناسبت پایگاه اطلاع‌رسانی KHAMENEI.IR گفت‌وگویی داشته با آقای سیّدسعید حسینی، مدیرعامل مجمع نوشت‌افزارهای ایرانی اسلامی که خود در دیدار با رهبر انقلاب حاضر بوده است. در این گفت‌وگو ضمن مرور وضعیت تولید داخلی در این عرصه، روایت وی از دیدار این مجموعه با رهبر انقلاب را نیز می‌خوانیم.
* در ابتدا یک معرفی از این مجموعه و فعالیت‌های آن داشته باشید. سابقه‌ی فعالیت شما در این عرصه به چه زمانی برمی‌گردد؟
تقریباً شش سال پیش دغدغه‌ای برای ما ایجاد شد درباره‌ی وضعیت نوشت‌افزار در جامعه؛ محصولی که همه‌ی مردم از آن استفاده می‌کنند. بخش عمده‌ای از آن وارداتی بود و از نظر اقتصادی بار زیادی به اقتصاد کشور وارد می‌کرد و از طرف دیگر، کارکرد فرهنگی و رسانه‌ای پیدا کرده بود. این کارکرد رسانه‌ای هم بومی نبود؛ یعنی محتوایی که روی این محصولات قرار می‌گرفت -به‌خصوص که برای قشر کودک و نوجوان مصرف زیادی دارد- تأثیرگذاری فرهنگی هم داشت. قهرمان‌ها و شخصیت‌هایی پیوست این محصولات بود که با فرهنگ ما همخوانی نداشت و به‌نوعی می‌توانست متعارض یا ناهمگون با آن نظام آموزشی و دغدغه‌ای باشد که خانواده‌ها در سیستم آموزشی دارند.این دو دغدغه در کنار هم، یعنی بحث تولید ملی و بحث فرهنگی، باعث شد تا ما تصمیم بگیریم کاری را شروع کنیم. آن سالی که ما شروع کردیم، تقریباً هیچ محصولی که محتوای بومی، پیوست آن باشد در بازار نمی‌توانستید پیدا کنید. بخشی از تولید، تولید داخل بود، ولی با برندها و نشان‌های خارجی و با محتوایی که سعی می‌کردند تشابه بدهند. به‌نوعی می‌توان گفت این فضا، فضای خودباختگی بود و این تصور وجود داشت که کالای ایرانی نمی‌شود خرید و نمی‌توان فروخت. هنوز هم در بخشی از بازار این نگاه وجود دارد.

* الان استقبال مردم نسبت به محصولات تولیدی شما چطور است؟
الحمدلله با استقبال خیلی خوبی که مردم داشتند، سال‌به‌سال شاهد این بودیم که حجم تولیدات، تنوع و کیفیت، بیشتر و بهتر می‌شود. در خود تولیدکننده‌ها هم افزایش جدی داشتیم. یک سال ۱۰ تولیدکننده، سال بعدش ۳۰ تولیدکننده و سال بعدش ۵۰ تولیدکننده و امسال بیش از ۱۰۰ تولیدکننده، تولیداتی انجام می‌دهند که هم طرح‌های آن‌ها ایرانی است و هم محتوایشان بومی و تولید ایران است؛ یعنی محصولات در داخل کشور تولید می‌شود.

* درباره‌ی «مجمع نوشت‌افزار اسلامی» توضیح دهید. تولیدکندگان فعال در این مجمع، خصوصی هستند یا دولتی؟
از ابتدای کار، احساس کردیم کنار تک‌تک تولیداتی که انجام می‌دهیم، به یک مجموعه‌ی قرارگاهی و پشتیبان نیاز داریم تا برای تولید، سیاست‌گذاری کلی صورت بگیرد و بین گروه‌های تولیدکننده‌ی نوشت‌افزار بومی، هماهنگی به وجود بیاید. هرکدام از تولیدکننده‌ها دغدغه‌ی تولید دارند و نیاز است برای کارهای پشتیبانی و زنجیره‌ای همانند تبلیغات، مجموعه و اتاق‌فکری شکل بگیرد. از این رو مجمع نوشت‌افزار اسلامی را تشکیل دادیم. ما اینجا برنامه‌ریزی می‌کنیم و بین تولیدکننده‌ها تقسیم وظیفه شده است، ولی همه‌ی مجموعه‌ها مردمی و خصوصی‌اند که برخی توانمند هستند و برخی نوپا و کوچک. در استان‌های مختلف هم مجموعه‌های فعالی کار می‌کنند.

* تولید نوشت‌افزار در مجموعه‌ی شما چه روندی را طی می‌کند؟ چه مسائل و مشکلاتی در این مسیر داشته‌اید؟
طبیعتاً در مرحله‌ی اول، بحث محتوا و ایده است. وقتی ما شروع کردیم، داشته‌های فرهنگی‌مان، از کارتون‌ها و انیمیشن‌ها گرفته تا دیگر موارد، به‌اندازه‌ی الان نبود. هر آنچه می‌شد در داخل استفاده کرد -از تاریخ، جغرافیا و معماری- احصا کردیم و با طراح‌های مختلف صحبت کردیم. در لایه‌ی طراحی هم کار سخت بود؛ یعنی طراح‌های ما سفارش محصول کمتر داشتند و عمدتاً طراحی‌ها خارج از کشور انجام می‌شد و طراح‌ها خیلی در این زمینه نمی‌توانستند کار کنند؛ وقتی می‌خواستند بچه‌های ایرانی را تصویرسازی کنند و شخصیت ایرانی خلق کنند، چهره‌ها اروپایی و آمریکایی درمی‌آمد. به یاد دارم از چند صد دانش‌آموز در سطح تهران عکاسی کردیم و این عکس‌ها را به طراح دادیم تا با این چهره‌ها آشنا شود! در همین سفارش‌ها، این دانش شکل می‌گیرد. الان طرح‌های ما به فضای بومی و ملی‌مان نزدیک‌تر و جذاب‌تر است. بعد، طراحی صنعتی است که خودِ محصول با نمونه‌های خارجی بررسی می‌شود.

* تولید این محصولات و فضای اقتصادی و گردش مالی مرتبط با آن چه وضعیتی دارد؟ فرصت‌های اقتصادی این بازار چگونه است؟
الان گردش مالی حوزه‌ی نوشت‌افزار در کشور ۴۰۰۰ میلیارد تومان است. از این ۴۰۰۰ میلیارد تومان کمتر از ۳۰ درصد بازار، تولیدات داخلی است؛ یعنی عمده‌ی بازار کالاهای وارداتی است و محتوای غیرداخلی دارد. در خیلی از حوزه‌ها هنوز تولیدات داخلی نداریم. مدادنوکی، ماژیک‌ های‌لایت و فسفری و محصولات این‌چنینی را نداریم. خیلی از محصولات در این چند سالی که کار شروع شد، به وجود آمد. مثلاً لاک غلط‌گیر قلمی یا انواع خط‌کش امسال به سبد ما اضافه شد. افق ما این است که این بازار ۴۰۰۰ میلیارد تومانی را کاملاً ایرانی کنیم؛ هم به‌لحاظ محتوا و هم به‌لحاظ تولید. اگر این اتفاق بیفتد، برآورد ما این است که ۵۰ هزار شغل ایجاد می‌شود.

همان‌طور که حضرت آقا در جلسه‌ی اخیر هیئت دولت گفتند، فضای کسب‌وکار کشور طوری نیست که انگیزه‌ها خیلی راحت به این سمت هدایت شوند؛ یعنی آدم‌هایی که وارد شده‌اند با انگیزه‌های غیرمادی این کار را انجام می‌دهند. اگر کمکی شود که سرمایه‌گذاران و مجموعه‌های خصوصی وارد شوند، ما فرصت‌های زیادی خواهیم داشت. الان چون فضای تبلیغ و ترویج و فضای توزیع را تا حدی توانستیم مدیریت کنیم و توانستیم ذائقه‌ها را تغییر دهیم، فضای کشور به این سمت رفته است و شاهد حساسیت مردم در این چند سال بر تولیدات داخلی هستیم. من این تحلیل را دارم که پیگیری رهبری در این چند سال، خیلی مؤثر بوده است. مردم به نمایشگاه ما که می‌آیند، درباره‌ی محصول ایرانی که دارای نشان ایرانی نیست، به ما تذکر می‌دهند. این حساسیت روزبه‌روز بیشتر می‌شود.

ما در کشورهای منطقه هم قطب تولید نوشت‌افزار نداریم و به نظر می‌رسد بتوانیم در این حوزه سرمایه‌گذاری بزرگی انجام دهیم. می‌توان صادرات را شروع کرد و قیمت‌ها می‌تواند رقابتی باشد و به‌تدریج به این سمت برویم که نیاز منطقه را تأمین کنیم.

* برای دستیابی به ۵۰ هزار فرصت شغلی یا تبدیل شدن به قطب تولید نوشت‌افزار، چه موانع و مشکلاتی وجود دارد؟
چند نکته وجود دارد؛ یکی اینکه در بازار به‌لحاظ سازماندهی و نظارت -چه در حوزه‌ی واردات و چه در حوزه‌ی محتوا- نظامی وجود ندارد. مثلاً در حوزه‌ی محتوا، انیمیشن‌های جذاب و قدرتمندی در دنیا وجود دارند و این ظرفیت در کشور ما الان کم است. در بحث واردات هم هیچ‌گاه سیستم نظارت بر واردات کشور این برنامه‌ریزی را نکرده است که هوشمندانه عمل کند. البته قائل نیستیم که کلاً واردات را ببندند، ولی می‌توان در واردات، نظام و عوارضی ایجاد کرد و این نیاز به هوشمندی دارد.

نکته‌ی دیگر این است که چه‌کسی می‌خواهد محل شاخص‌گذاری و قیمت‌گذاری باشد. قطعاً باید استاندارد ورود کند و بگوید محصول با این کیفیت باید قیمتش مثلاً به این میزان باشد. این به نفع تولیدکننده‌ی داخلی است که آنجا سعی کند کیفیت را رعایت کند.

* رهبر انقلاب در دیدار اخیر با هیئت دولت، از سنگ‌اندازی‌هایی صحبت کردند که در این کار وجود دارد. این سنگ‌اندازی‌ها چه‌چیزهایی بوده است؟
در کنار همه‌ی کمک‌هایی که شده، برخی مسائل دغدغه است و  برای رفع این دغدغه‌ها اقدامی نمی‌شود؛ مثلاً تا سال‌های قبل تنها چیزی که در خرید مهم بود، قیمت بود. وقتی این اتفاق رخ می‌دهد، شاهد این هستیم که حجم‌های بزرگی از محصولات توسط نهادهایی خریداری می‌شوند که همه کالاهای چینی و هندی هستند؛ آن‌هم توسط نهادهایی که وظیفه‌شان رسیدگی به محرومین است. این اقدام خود محرومیت‌زایی می‌کند.

چالش دیگری که وجود دارد، عدم وجود نگاه حمایتی است. در فضاهای ترویجی و رسانه‌ای، صداوسیما خیلی مؤثر است که البته به ما کمک کرده‌اند. همین حمایتی که صداوسیما می‌کند، یعنی آنتن و فضایی که می‌دهد، کلی شغل ایجاد می‌کند؛ یعنی مستقیم در فرهنگ اثر دارد.

یک مسئله‌ی دیگر بها دادن به کالای خارجی در فروشگاه‌هایی است که مربوط به نهادهای حاکمیتی و دولتی هستند.

* به‌عنوان تولیدکنندگان داخلی نوشت‌افزار، از دولت و سایر بخش‌ها در جهت حمایت از این تولید چه انتظاراتی دارید؟
اگر اسم از حمایت می‌آوریم، صرفاً منظورمان این نیست که تولیدکننده‌ی داخلی را یک‌طرفه پشتیبانی کنند، بلکه می‌خواهیم رقابت را واقعی کنند؛ اجازه‌ی رقابت به‌صورت منطقی و واقعی داده شود. این رقابت الان واقعی نیست. شاید تولیدکننده‌ی داخلی به خود اجازه ندهد که بخواهد با سلامت مردم بازی کند یا وجدانش اجازه ندهد که کیفیت محصولش را به‌هرنحوی که شده کاهش دهد، اما از خارج کشور به‌هرنوعی سفارش را وارد می‌کنند. اگر خلاصه بخواهم بگویم، در تولید، توزیع و مصرف، سازماندهی نداریم.

* رهبر انقلاب در دیدار هیئت دولت، مشخصاً به مجموعه‌ی شما اشاره کردند و در رابطه با دیداری که اخیراً با مجموعه‌ی شما داشتند سخنانی مطرح کردند. می‌خواهیم روایت شما از این دیدار و سخنان و توصیه‌های رهبر انقلاب را بدانیم. 
ما هر سال نمایشگاهی به نام “ایران‌نوشت” داریم که در آن، محصولات ایرانی با محتوای ایرانی را عرضه می‌کنیم و هم رسانه‌ها و هم مردم می‌آیند. هر سال گزارش‌هایی از فعالیت‌های ما در این نمایشگاه به حضرت آقا رسیده بود و امسال ایشان پیغام «خداقوت» را رساندند و بعداً هماهنگ شد که دیداری داشته باشیم. بنا شد خدمت ایشان برسیم و گزارش مختصری از وضعیت نوشت‌افزار ایرانی اسلامی بدهیم. فاصله‌ی پیغام و دیداری که داشتیم، کمتر از ده پانزده ساعت بود. روز چهارم شهریور یعنی حدود یک هفته پیش، خدمت ایشان رسیدیم و پس از اقامه‌ی نماز ظهر و عصر، این دیدار اتفاق افتاد.

پس از آنکه خودمان را معرفی کردیم که ما جوانانی هستیم درگیر تولید نوشت‌افزار ایرانی اسلامی، حضرت آقا لبخندی زدند و خداقوت گفتند و گفتند کار بزرگی را شروع کرده‌اید و کاری که در این چهار پنج سال می‌کنید، کار بزرگی است. هر کدام از بچه‌ها هم گزارش دادند که در مجموعه‌ی ما چه اتفاقاتی افتاده است. از ناامیدی‌ای که اول کار داشتیم و دلسردی‌هایی که بعضی‌ها می‌دادند، به حضرت آقا عرض کردیم. ایشان هم گفتند مطمئن هستم و امید دارم مردم محصولات شما را می‌خرند و از این فضا استقبال می‌کنند. آقا سؤال کردند که چرا روان‌نویس تولید نمی‌کنید؟ چون خود آقا معمولاً با روان‌نویس کار می‌کنند. البته الان هم کالای ایرانی مصرف می‌کنند. ما هم توضیح دادیم که خیلی از محصولات تولید نمی‌شود و سؤالات جزئی پرسیدند. مثلاً پرسیدند آیا برآورد کرده‌اید برخی از این تولیدات چه سرمایه‌ای نیاز دارد و ما عددهایی را بیان کردیم.

تأکید داشتند که بحث شخصیت خیلی نیاز است و اگر بخواهد حوزه‌های دیگر نوشت‌افزار شکل بگیرد و تقویت شود، حتماً به شخصیت‌پردازی نیاز داریم. یک توصیه‌ی جدی داشتند و خیلی محکم تأکید کردند که تبلیغات و اطلاع‌رسانی را خیلی بیشتر کنید؛ در جلسه‌ی هیئت دولت به صداوسیما هم این توصیه را کرده بودند. گفتند دعا می‌کنند ان‌شاءالله این کار به ثمر برسد و اینکه گفتند بروید برای اینکه تمام بازار را محصولات ایرانی کنید.

دیداری که خدمت آقا بودیم و صحبت‌هایی که در جمع اعضای هیئت دولت فرمودند، روح تازه‌ای در ما دمید. به نظرم اتفاق مبارکی است که بتوانیم از این فضا تا فرصت هست، استفاده کنیم و ان‌شاءالله با سرعت بیشتری کار را جلو ببریم.

منبع:http://farsi.khamenei.ir/others-dialog?id=40446

ننوشت افزار!

امسال دیگر داستان مدارس با «مهر» شروع نمی‌شود؛ سال تحصیلی جدید این‌بار با تعداد زیادی از بچه‌هایی که امسال دانش‌آموز هستند، جمعیتی که به گفته وزیر آموزش و پرورش کشورمان با 6 درصد رشد به 14 میلیون و 7 هزارو 736 نفر رسیده‌اند، مهربان نیست. ذوق و شوق خرید لوازم‌التحریر، کیف و کفش و لباس مناسب مدرسه، امسال برای خیلی از خانواده‌ها جایش را به یک حسرت بزرگ داده است. حسرتی که درست از وقتی پایشان را به فروشگاه‌ها یا نمایشگاه‌های عرضه لوازم‌التحریر و نوشت‌افزار، می‌گذارند همراهشان می‌شود؛ احساسی ناخوشایند که با برچسب قیمت روی کالاها رابطه مستقیم دارد و هرچه زمان می‌گذرد و چشم‌ها بیشتر روی قیمت‌ها می‌چرخد بیشتر می‌شود؛ حسرتی که به یک افسوس می‌رسد، یک افسوس ماندگار که از افزایش بیش از 40 درصدی قیمت لوازم‌التحریر در بازار سرچشمه می‌گیرد.
داستان مهر امسال، داستان بی‌مهری است، بی‌مهری گرانی و بالارفتن قیمت‌ها. ما این بی‌مهری را در کوچه پس کوچه‌های بازار بزرگ تهران می‌بینیم؛ وقتی مثل والدین خیلی از بچه‌مدرسه‌ای‌های دیگر، بازار بین الحرمین و پله‌نوروزخان بازار بزرگ تهران را برای خرید انتخاب می‌کنیم. جایی که از سال‌ها پیش، نزدیکی‌های مهر که می‌شود، شلوغ است و پرهیاهو.
پر از آمد و شد جمعیتی که غرفه‌های بزرگ و کوچکش را بالاو پایین می‌کنند تا مداد و دفتر و خودکار و لوازم‌التحریری مناسب و ارزان قیمت‌تر پیدا کنند.

امسال اما حکایت این قسمت از بازار هم، حکایت بقیه دالان‌های بازار است، اینجا هم بازار کساد است و این کسادی، حوصله فروشنده‌ها را سر برده ؛ مخصوصا وقتی نصف بیشتر وقت‌شان به دادن قیمت به مشتری‌هایی می‌گذرد که به قول خودشان خریدار نیستند.

حاج صادق ریاضی یکی از همین مغازه‌دارهاست، آنها که مشتری همیشگی‌اش هستند، می‌دانند که مغازه‌اش نسبت به سال‌های قبل خالی است و خودش می‌گوید اجناسش در گمرک مانده‌اند. او که یکی از قدیمی‌های بازار لوازم‌التحریر است می‌گوید: «تا باز شدن مدرسه‌ها دو هفته بیشتر نمانده اما نه هنوز جنس‌هایی که ما عید آوردیم از گمرک ترخیص شده و نه مردم در این گرانی می‌توانند جنس بخرند.»

گلایه این مغازه دار، این جا هم به قیمت ارز می‌رسد، به بالا و پایین شدن نرخ دلار و کالاهایی که با دلار 4200 تومانی وارد کرده و حالا با بالارفتن قیمت دلار، در گیرودار ترخیص مانده‌اند؛ گلایه‌ای که باعث می‌شود او به ما بگوید: «ما که خودمان فروشنده ایم الان کالاها را چند برابر پارسال می‌خریم، مثلا خودکار 300 تومانی برای ما 1000 تومان تمام می‌شود، مردم چطور اینها را تهیه کنند؟ مدرسه که فقط یک خودکار نمی‌خواهد، همه چیز گران شده … مردم هم که دستشان خالی است.»

حساب و کتاب مالی خانواده‌ها به هم ریخته

فرشته. الف ، یک مادر است، مادری که امروز برای خرید لوازم‌التحریر مورد نیاز بچه هایش به بازار آمده؛ لوازمی که مدرسه یک ماه پیش موقع ثبت نام لیست کرده و به او داده. لیستی که از طرف مدرسه به این مادر که دو دختر کلاس اولی و کلاس ششمی دارد داده شده، فهرست پروپیمانی است از وسیله‌هایی که خودش هم معتقد است در طول سال همه آنها را استفاده نمی‌کند اما چاره‌ای جز خریدشان ندارد، وقتی بقیه بچه‌ها آن‌ها را تهیه کرده‌اند.

یک نگاه به لیست می‌اندازیم، در پایه اول، وسایلی که مدرسه مورد نیاز دیده، از یک بسته مداد رنگی 12 رنگ و مداد مشکی و قرمز و پاک‌کن و تراش و دفتر نقاشی و دفتر خط دار شروع می‌شود و می‌رسد به چسب ماتیکی و دو عدد جامدادی زیپی، یک بسته چوب خط و چینه و گوش پاک کن، یک بسته کاغذ A4، کلییر بوک 100‌برگ، مقوای مخصوص گواش سفید، قلم‌موی گرد شماره 4، 8 و 12 و البته یک بسته کاغذ مخصوص اوریگامی!

میانگین قیمتی که فعلا برای مجموع این کالاها به این مادر داده شده بین 250 تا 280 هزارتومان است. قیمتی که بسته به کیفیت کالاها و مارکشان بالا و پایین می‌شود. برای دختر بزرگ‌تر او اما این قیمت با احتساب فلش 4 گیگی که مدرسه گفته باید علاوه بر لوازم دیگر تهیه کنند، از 350 هزارتومان هم می‌گذرد و البته این هزینه، بجز کیف و کفش و لباس فرم بچه‌هاست.

آقای داوودی پدر یک دانش‌آموز کلاس سومی است، او خودش پرس وجوی ما را که می‌بیند جلو می‌آید و می‌گوید: «سال گذشته جامدادی خریدم 15 هزارتومان، الان همان شده
45 هزارتومان! الان زیپ گران شده؟ پارچه گران شده؟ چطور شده این‌قدر قیمت یک جامدادی ساده رفته بالا؟! به این نتیجه رسیده‌ام که پسرم خیلی از وسایل سال قبلش را امسال هم می‌تواند استفاده کند! کیفی که کیفیت خوبی داشته باشد و حداقل یک سال دیگر هم برایش دوام بیاورد، زیر 200 هزارتومان نیست. سرجمع فکر کنم حدود 800 هزارتومان با لباس فرم مدرسه‌اش باید هزینه کنم که مبلغ کمی نیست و واقعا حساب و کتاب‌های مالی ما را تا سر برج به‌هم می‌ریزد .»

مریم. خ، یک خریدار دیگر است، مشتری ای که از اسلامشهر تا اینجا آمده تا لوازم‌التحریر مورد نیاز دختر و پسرش را با قیمت مناسب‌تری تهیه کند، او البته دست پر است، با یک کیسه پلاستیکی پر از دفتر و خودکار و مداد، روبه‌روی ما می‌ایستد و می‌گوید: «من امسال حدود 250‌هزارتومان برای دوتا بچه‌هایم که کلاس سوم و هفتم هستند هزینه کردم که البته فکر کنم تا نصف سال بیشتر جواب ندهد. وسیله‌ها هم بین 30 تا 50 درصد افزایش قیمت داشتند، هرچقدر کیفیت جنسی بالاتر بود، قیمتش هم بالاتر بود. به خاطر همین یکسری از لوازم سال گذشته‌شان را سروسامان می‌دهم تا امسال هم استفاده کنند.»

وقتی بچه‌ها را برای خرید نمی‌برند

خرید مایحتاج مدرسه، هر سال با آغاز بازگشایی مدارس به یکی از دغدغه‌های خانواده‌ها تبدیل می‌شود، این داستان جدیدی نیست، امسال اما قیمت‌های عجیبی که روی کالا‌ها نشسته، خیلی‌ها را متعجب کرده، آن‌قدر که دقیق‌تر شوند و چند بار برچسب قیمت را بخوانند و باورشان نشود یک مداد تراش ساده می‌تواند 7000 تومان قیمت داشته باشد، همانی که سال گذشته 1800 تومان می‌خریدند یا یک مداد رنگی 36 رنگ، که پارسال 55 هزارتومان بود حالا 129 هزارتومان شده باشد یا از آن عجیب‌تر، دفتر سیمی 100 برگ، همانی که پارسال بین
5000 تا 6000 تومان می‌خریدند، امسال
11 هزارتومان شده باشد و 50 برگش 6000 تومان. اتفاقی که باعث شده، کمتر خانواده‌ای دست فرزندش را بگیرد و با خودش به بازار بیاورد، چرایش را ما از یک زوج می‌پرسیم، پدرومادری که بدون دو فرزندشان برای خرید آمده و می‌گویند: «آن‌قدر قیمت‌ها زیاد شده که نمی‌توانیم حق انتخاب به آنها بدهیم… خودتان ببینید هرچیزی که جلدش قشنگ‌تر است و عکس و رنگ بهتری دارد قیمتش حداقل 5000 تومان بیشتر است، بچه‌ها هم که عاشق لوازم رنگی‌تر و خوشگل‌تر هستند… این‌طوری حداقل خودمان لوازم مورد نیازشان را تهیه می‌کنیم و حداقل 150 هزارتومان صرفه جویی می‌شود.»

سایه گرانی، از همین حالا روی سر مهر سنگینی می‌کند، تا باز شدن مدارس کمتر از دو هفته زمان باقی است و مهر امسال با خانواده‌ها و بچه‌هایی که مدرسه‌ای شده‌اند، سر سازگاری ندارد.

گونی برنج به‌جای کیف

این حسرت تلخ اما خارج از مرزهای پایتخت، پررنگ تر می‌شود، مخصوصا وقتی به نقاط حاشیه نشین کشور می‌رسد، به شهرستان‌های محروم و دور از امکانات، به سرزمین‌هایی که پر است از استعداد، اما دست مردمانشان خالی است. در دنیای آمارها، این جمعیت 19 میلیون نفر است، 19 میلیون از 81‌میلیون نفری که در گوشه و کنار این کشور یک میلیون و ۶۴۸ هزار و ۱۹۵ کیلومتر مربعی پراکنده شده‌اند. ما این آمار را از قول معاون پیشگیری و درمان سازمان بهزیستی کشور می‌نویسیم؛ از قول فرید براتی سده که می‌گوید حدود 3000 منطقه حاشیه‌ای در کشور وجود دارد؛ نقاطی که هیچ‌وقت زیبا نبوده‌ و حالشان خوب نیست.

تقویم در این مناطق حاشیه‌ای و محروم هم مثل دیگر نقاط کشور، مانند پایتخت، ورق می‌خورد و به مهر می‌رسد، به شروع سال تحصیلی جدید! به آغازی که اینجا برای خیلی‌ها دوست داشتنی نیست. این را معلم دبستان غلامعلی شهرکی شهرستان زهک سیستان و بلوچستان به ما می‌گوید، مدرسه‌ای در فاصله 1537 کیلومتری پایتخت، جایی که رامین ریگی معلم دبستانش است. مهر برای این معلم، تکرار تصویر دانش‌آموزانی است که به جای کیف، با گونی برنج و کیسه‌های پلاستیکی به مدرسه می‌روند. بچه‌هایی که لباس و کفش مناسب ندارند. ریگی به ما می‌گوید: امسال قضیه گرانی در مناطق ما وحشتناک است، دیگر کسی توانش نمی‌رسد چیزی برای مدرسه بخرد، اگر خیرین نباشند تعداد زیادی از این بچه‌ها قید درس خواندن را می‌زنند.»

خیرینی که این معلم سیستانی از آن صبحت می‌کند، سال گذشته دست 120 دانش‌آموز این مدرسه را گرفته‌، برایشان لباس و کیف و کفش خریده اند و او امیدوار است رشته محبت شان امسال هم وصل باشد و به این مدرسه برسد:« واقعیتش امسال که برای تهیه بسته آموزشی اقدام کردیم از دیدن قیمت‌ها شوکه شدیم، الان ارزان‌ترین کیف برای ما 35 هزار تومان تمام می‌شود، در این بسته ما سه تا دفتر می‌گذاریم و یک بسته مداد رنگی و چندتا مداد سیاه و مداد قرمز و پاک کن و تراش، سرجمع یک بسته بین 70 تا 80 هزارتومان تمام می‌شود که مبلغ کمی نیست… اما همه تلاشمان این است که این بسته به موقع به دست بچه‌ها برسد، می‌دانید که بچه‌ها اگر اول سال تحصیلی را با لباس و کفش و دفتر مناسب شروع نکنند، خاطره خوبی در ذهنشان نمی‌ماند.»

مینا مولایی

منبع : متن روزنامه جام جم
شنبه 17شهریورماه 1397

ناگفته‌هایی از سیاست‌های اقتصادی ششمین «ایران‌نوشت»

ششمین دورۀ جشنوارۀ نوشت‌افزار ایرانی-اسلامی با عنوان «ایران‌نوشت» از ۲۲مرداد تا ۲شهریور سال جاری در بخش نمایشگاهی مرکز آفرینش‌های فرهنگی‌هنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برگزار شد.

به گفتۀ سعید حسینی، مدیرعامل مجمع نوشت‌افزار ایرانی اسلامی، در این نمایشگاه بالغ بر ۱۰۰ تولیدکنندۀ داخلی با هدف ذائقه‌سازی و با رعایت فرهنگ بومی به عرضۀ پنج هزار محصول داخلی پرداختند.

از میان عوامل برگزارکنندۀ این رویداد اقتصادی-فرهنگی، به سراغ جواد باقریان رفتیم. وی هم کارشناسی مدیریت فرهنگی دارد و هم سال‌ها به عنوان فعال اقتصادی با بدنۀ بازاریان و تولیدکنندگان در ارتباط بوده است. باقریان مدیر تجاری‌سازی مجموعه‌ای است با عنوان آرش که به گفته خودش: از همان آغاز با دغدغه‌های فرهنگی متولیانش شکل گرفت، سه سال است در حوزۀ پژوهش انیمیشن و کاراکتر فعالیت دارد و یک سال اخیر هم در بخش تجاری‌سازی محصولات کاراکترمحور وارد شده است. در حقیقت این مجموعه نقش حلقۀ واسط را بین تولیدکنندگان محتوای نرم و تولیدکنندگان کالای فیزیکی ایفا می‌کند.

باقریان معتقد است دو قشرِ تهیه‌کنندۀ محتوای دیداری و نوشتاری در ایران و تولیدکنندۀ محصول بازاری داخلی، زبان مشترکی برای هم‌افزایی و رسیدن به تعامل مورد نیاز برای بیرون کشیدن سهم بازار از دست کاراکترهای غیربومی ندارند. گفتمان این دو قشر و نگاهشان به بازارِ سرمایه از دو جنس کاملاً متفاوت است و بدون درک و شناخت هر کدام از دیگری، تلاش برای عرضۀ موفق کاراکترهای بومی عملاً محکوم به شکست است. به همین سبب، اشتراک‌آفرینیِ منافع اقتصادی برای این دو بخش، که در نهایت می‌تواند به اتفاقات فرهنگی مثبت برای کشور منتهی ‌شود، از وظایفی است که بخش تجاری‌سازی مجموعۀ آرش برای خود تعریف کرده است.

وقتی کاراکترهای معارض (عنوانی که برای کاراکترهای متضاد با فرهنگ بومی به کار رفته) درصد بالایی از سهم بازار داخلی را بلعیده‌اند و استقبال از محصولات جانبی‌شان از نوشت‌افزار گرفته تا وسایل خانه چون پرده و فرش و ساعت و … هر تولیدکنندۀ خُردی را هم به وسوسۀ استفاده از آن‌ها می‌اندازد، کاراکتر داخلی عملاً شانسی برای ادامۀ حیاتش در چرخۀ اقتصادی کشور ندارد. هر کاراکتر بر اساس بهره‌ای که از سبد دیداری مخاطب نصیبش می‌شود و به دنبالش، احساس نیازی که در مخاطب ایجاد می‌کند، در بازار نفوذ دارد. متأسفانه صدا و سیما خود را به عنوان رقیبِ توسعه‌دهندگان کاراکترهای بیگانه به رسمیت نمی‌شناسد و تقریباً میدان را برای جولان تبلیغاتی آنها خالی گذاشته است. اگر بخواهیم کاراکتری ماندگار شود باید داستان خوب و شخصیت‌پردازی قوی داشته باشد. باید انتشار سریالی منظم و مداوم داشته باشد. باید تبلیغات خوب و هوشمندانه‌ای داشته باشد.

مدیر تجاری‌سازی مجموعۀ آرش از یک سال سختی‌ای می‌گوید که کف بازار برای مذاکره با تولیدکنندگان صرف کرده است؛ از اینکه تولیدکنندۀ ایرانی، به خاطر نبود ساز و کارهای بازدارندۀ قانونی برای استفاده از کاراکترهای خارجی، دستش برای انتخاب باز است. طبیعتاً اکثرشان هم در وهلۀ اول به سودآوری خود اهمیت می‌دهند پس، دست روی تولید محصولاتی می‌گذارند که برای چشم و ذهن مخاطب ایرانی آشناتر و خوشایندتر است. این مجموعه حق استفاده از چند کاراکتر مثل «فیلشاه»، «حسنا کوچولو» و «اتل متل یه جنگل» را از تهیه‌کنندۀ اثر خریداری کرده و امسال به طور رایگان در اختیار تولیدکنندگان حاضر در ششمین نمایشگاه نوشت‌افزار ایرانی-اسلامی گذاشته است. باقریان دلیل این کار را جلب اعتماد سرمایه‌گذاران این بازار عنوان کرد. چون به این نتیجه رسیده‌اند که اساساً آدمِ تولیدِ محصول آدم خلق کاراکتر نیست، و برعکس. اگر می‌بینیم روند پذیرش یک کاراکتر توسط مخاطب در ایران طوری نیست که او را به پرداخت هزینه برای محصولات جانبی آن کاراکتر ترغیب کند، به خاطر این است که حلقه‌های زنجیرۀ اقتصادی این روند به درستی پشت سر هم چیده نشده‌اند. این اشتباه است که تهیه‌کنندۀ یک کاراکتر خود به طور مستقیم وارد مذاکره با تولیدکنندۀ محصول شود و او را قانع کند که کاراکترش را خریداری کرده و روی محصولاتش کار کند. همینطور اشتباه است که تولیدکنندۀ محصولی برای توسعۀ برندش، بدون در نظر داشتن نیاز و جایگاه خود وسلیقۀ بازار، مستقیم سفارش تولید کاراکتر تبلیغاتی برای محصولاتش را بدهد. نکات و چالش‌های زیادی در این عرصه وجود دارد و فقط کسی می‌تواند آن را مدیریت کند که زبان و نگرش هر دو طرف را به خوبی بشناسد. این البته نیاز به انعطافی دارد که شاید هیچ‌کدام از این دو طرف به آن رضا ندهند. ما، در مجموعۀ آرش، راه برون‌رفت از این مشکلات را حضور رایگان کاراکترهای ایرانی در کف بازار می‌بینیم؛ آن هم به مدت چند سال. چون قرار است این کاراکتر بومی با کاراکتر خارجی‌ای رقابت کند که هم رایگان در اختیار تولیدکننده محصول قرار دارد، هم از سبد دیداری مخاطب ایرانی به بهترین شکل بهره برده است.

وی همچنین افزود: در ابتدا، کار طبق برنامه‌ریزی‌های مجموعه پیش نمی‌رفت. مثلاً نتوانستیم مانع حضور محصولاتِ با کارکترهای معارض در بازار شویم و در نتیجه، کسبه‌ای هم که به خاطر مذاکرات طولانی ما راضی به عرضۀ محصولات با کاراکترهای بومی شده بودند تاب رقابت در بازار را نیاوردند و تجربۀ بدی برایشان رقم خورد. در همین بخش بود که متوجه شدیم اقناع بازاریان، حتی با تکیه بر قوانین و نظارت‌ها، برای ورود به این چالش کافی نیست. باید برای فروش اجناس و پیدا کردن بازار کمکشان کنیم.

در مرحلۀ بعد برنامه‌هایی داریم که یکی همین رایگان در اختیار قرار دادن کاراکترهای داخلی به تولیدکنندگان محصول است با اینکه ما خودمان حق انتفاع از این کاراکترها را از تهیه‌کنندگانش خریداری کرده‌ایم؛ ولی به دلایلی که شرحش رفت حاضر به این کار شدیم.

در ادامه کار قطعاً با سختی‌های بیشتری روبه‌رو می‌شویم چون با تغییر ذائقه سروکار خواهیم داشت. نه فقط خریداران، که بازاریان هم شامل این مسئله می‌شوند. ذائقۀ بازاریان خیلی سخت تغییر می‌کند و لازم است از بازگشت سرمایۀ خود اطمینان حاصل کنند. وقتی تهیه‌کنندۀ اثر کاراکتری خلق می‌کند و بدون سبد رسانه‌ای تلاش دارد تا کاراکترش روی محصولی برود، به احتمال زیاد با شکست روبه‌رو خواهد شد. یا وقتی به حیات کاراکترش، با ساخت ادامۀ مجموعه داستانش به طور منظم و در فواصل کوتاه، ادامه نمی‌دهد؛ اگر موفقیتی هم کسب کند این موفقیت پایدار نخواهد ماند و با فراموشی کاراکتر محصولات جانبی‌اش هم دیگر خریدار نخواهند داشت. گاهی تصور می‌شود فقط قصۀ خوب داشتن و ساخت انیمیشن با آخرین تکنولوژی‌ها کافی است. اما ماندگاری کاراکتر در رسانه و اینکه در فواصل کوتاه قسمت بعدیش منتشر شود هم بسیار مهم است.

مسائل اقتصادی در این حوزه چالش‌هایی هستند که بدون برطرف کردنشان نباید انتظار توفیق چشمگیری در حل مسائل فرهنگی را داشته باشیم.

224455

تهیه و تنظیم: شیرین محرابیان

شخصیت‌های «فیلشاه» در صدر فروش لوازم التحریر ایرانی-اسلامی

 مدیرعامل مجمع نوشت‌افزار ایرانی – اسلامی باشاره به استقبال مردم از شخصیت های ایرانی لوازم‌التحریر ایرانی-اسلامی گفت: تاکنون شخصیت کاراکترهای «فیلشاه» در صدر فروش نمایشگاه نوشت‌افزار است.

سعید حسینی مدیرعامل مجمع نوشت‌افزار ایرانی – اسلامی در گفت‌وگو با خبرنگار آموزش و پرورش خبرگزاری فارس درباره نمایشگاه ایران نوشت اظهار کرد: تاکنون بازخورد خوب بوده است و به نظر می‌آید تعداد  مخاطبان نسبت به سال گذشته بیشتر شده است.

وی ادامه داد: در حال حاضر کمتر از ۳۰ درصد تولیدات ایرانی، بازار لوازم التحریر کشور را تشکیل می‌دهد و تلاش می‌شود که این میزان افزایش یابد.

حسینی اضافه کرد: بررسی‌ها نشان می‌دهد بیشتر کاراکتر تولیدات لوازم‌التحریر داخلی کشور، خارجی است و کمتر از ۱۰ درصد کاراکترهای تولیدات داخلی لوازم‌التحریر، داخلی است البته این رقم طی چند سال پیش عدد صفر بوده است.

وی با بیان اینکه اقدامات ما از سال ۹۱ برای فروش نوشت‌افزار ایرانی-اسلامی و فرهنگ‌سازی کاراکترهای داخلی آغاز شد، گفت: در آن زمان، با شکست طرح دارا و سارا، ذهنیت نسبت به کاراکتر داخلی منفی بود اما الان فضا تغییر کرده است.

مدیرعامل مجمع نوشت‌افزار ایرانی – اسلامی با بیان اینکه مالکیت معنوی کاراکتر فیلشاه را گرفتیم و در اختیار تولیدکنندگان لوازم‌التحریر قرار دادیم، افزود: در حال حاضر کاراکترهای فیلشاه، حسنا کوچولو، شاهزاده روم، اتل متل یه جنگل، مل‌مل و دیرین دیرین قسمت دفتر از جمله کاراکترهای لوازم‌التحریر این نمایشگاه است.

وی ادامه داد: برآوردها تاکنون نشان می‌دهد در حال حاضر کاراکتر فیلشاه مورد استقبال تعداد زیادی از مخاطبان قرار گرفته و در صدر فروش است.

حسینی به زمان این نمایشگاه اشاره کرد و گفت: این نمایشگاه تا دوم شهریورماه برپاست و اگر استقبال همچنان ادامه داشته باشد یا در همین مکان یا در مکان دیگری ادامه می‌یابد.

نمایشگاه لوازم‌التحریر ایرانی -اسلامی هر روز از ساعت ۱۱ تا ۲۳ در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در خیابان حجاب آماده استقبال از مخاطبان است.

منبع : خبرگزاری فارس

لوازم‌التحریر ایرانی؛ طفل نوپایی که نیازمند حمایت است

به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش خبرگزاری فارس، لوازم‌التحریر دانش‌آموزان یک ابزار مهم انتقال فرهنگ است که به دلیل انس گرفتن دانش‌آموز با آن، تأثیر روانی بسیاری بر او دارد؛ دانش‌آموزان خصوصاً در دوره‌ ابتدایی دوست دارند از لوازم‌التحریری با نقوش شخصیت‌های کارتونی استفاده کنند و نسبت به این شخصیت‌ها حس الگوپذیری و همزاد پنداری دارند.

کمی گشت‌زنی در بازار لوازم‌التحریر کشور، شما را با انواع شخصیت‌های کارتونی بر روی دفاتر و کیف‌ها مواجه می‌کند؛ شخصیت‌هایی که کودک و نوجوان در انیمیشن‌های مختلف خارجی آنها را دیده‌ و با اشتیاق خریداری می‌کنند؛ شخصیت‌هایی که کودک دوست دارد خود را شبیه آنها کند و این کار او را در معرض آسیب قرار می‌دهد.

با وجود اهمیت تولید لوازم‌التحریر در داخل کشور از نظر صرفه اقتصادی و وجه پررنگ‌تر آن، یعنی مقابله با مانور تولیدات خارجی معارض فرهنگ کشور، اما تنها 5 سال است که تولیدکنندگان به این عرصه ورود جدی داشته‌اند که ثمره آن هر سال در نمایشگاه «ایران نوشت» تبلور می‌یابد.

مجید ابهری رفتارشناس و آسیب‌شناس اجتماعی در گفت‌وگو با فارس با بیان اینکه لوازم‌التحریر با توجه به انتقال پیامی که در خود دارد یک رسانه مهم است، اظهار می‌دارد: لوازم‌التحریر از دیدگاه رفتارشناسی تأثیر بسزایی بر کودکان و نوجوانان دارد و اگر تولیدکنندگان بر تنوع و جذابیت محصولات خود اضافه نکنند، تا چند سال دیگر کودکان این سرزمین به راهی می‌روند که مورد نظر طراحان غربی است.

*نمایشگاه ایران نوشت؛ جلوه تولیدات فاخر اسلامی ـ ایرانی

خانم رفیعیان مادر یک دختر دبستانی است؛ وی در گفت‌وگو با خبرنگار فارس، در خصوص انتخاب این نمایشگاه برای خرید لوازم التحریر کودکش می‌گوید: سال گذشته هم به این نمایشگاه آمدم و از کیفیت و قیمت محصولات آن راضی بودم؛ از لحاظ فرهنگی هم برایم مهم است که کودکم با چه لوازمی انس می‌گیرد چون می‌خواهد از آنها الگوبرداری کند.

وی ادامه می‌دهد: آرایش‌ها و لباس‌های ناهنجاری که روی برخی از لوازم‌التحریرها چاپ می‌شود برای کودکان مناسب نیست و اصلاً دوست ندارم دخترم از این وسایل استفاده کند.

رفیعیان تنها مشکل نمایشگاه را کم بودن تنوع محصولات می‌داند و بیان می‌کند: دنبال مداد قرمز می‌گردم اما تنوع ندارد و برخی از انواع کالاها در این نمایشگاه یا وجود ندارد یا تنوعش کم است.

سنا دختر خانم رفیعیان هم از نمایشگاه راضی است و دوست دارد دفترهای رنگارنگ بخرد.

 

 

خانم دیگری که با پسرش به نمایشگاه آمده است با بیان اینکه اولین بار است که به این نمایشگاه آمده است، بیان می‌دارد: از طریق شبکه پویا با این نمایشگاه آشنا شدم و جای دیگری تبلیغاتی از این نمایشگاه نیست؛ قیمت‌ها بیش از حد مناسب است و هرچه نیاز داشتم هم توانستم خرید کنم.

خانم امیری هم با پسر کوچک کلاس اولی‌اش به نمایشگاه آمده و هر سال از طریق تلویزیون از آغاز نمایشگاه مطلع می‌شود، وی درباره این نمایشگاه بیان می‌کند: قیمت‌ها و کیفیت خوب است اما لوازم جانبی را نمی‌توان در این نمایشگاه پیدا کرد؛ پسرم دفترهایی که طرح سربازهای ایرانی را دارد، دوست دارد.

گلسا دختر 15 ساله‌ای است که با دوستانش به نمایشگاه آمده و درباره علت حضورش در این نمایشگاه می‌گوید: دوست داشتم همه وسایلم را از یک جا تهیه کنم؛ قیمت و کیفیت محصولات مناسب است و به عنوان یک نوجوان طرح‌ها را پسندیدم.

 

 

*تولیدکنندگان: در عمل حمایتی نمی‌بینیم

حسین وزیری تولیدکننده‌ای است که 5 سال است به این حوزه ورود پیدا کرده است و در این 5 سال تعداد قابل توجهی مشتری وفادار پیدا کرده است. وی در گفت‌وگو با فارس از مشکلات تولید در این حوزه می‌گوید: همه می‌گویند نوشت افزار ایرانی ـ اسلامی اما در عمل حمایتی نمی‌شود؛ 70 درصد بازار در دست محصولات خارجی است اما تولیدکننده داخلی که با انگیزه فرهنگی وارد این عرصه شده حمایتی صورت نمی‌گیرد.

وزیری ادامه می‌دهد: ما تاکنون با 6 شخصیت در محصولات خود، کار کرده‌ایم اما به دلیل تبلیغات قوی شخصیت‌های لوازم‌التحریر خارجی که پشتوانه انیمیشن‌های قوی را دارند، عرصه رقابت سخت است.

وی بیان می‌دارد: برای تولید انیمیشن هم یک سال است تلاشی را شروع کرده‌ایم البته به دنبال کار با سرعت نیستیم و عالمانه بودن هرچند به شرط طولانی شدن روند، مدنظر است.

این تولید کننده داخلی لوازم التحریر با بیان اینکه برخی فروشندگان می‌گویند کالای ایرانی طالب ندارد و آن را نمی‌خرند، اضافه می‌کند: تبلیغات عنصر مهمی است و بدون آن نمی‌توان انتظار فروش بالا داشت؛ ما به دلیل توان پایین تبلیغاتی نمی‌توانیم محصولاتمان را خوب بفروشیم.

وی تصریح می‌کند: همه تولید کنندگان این نمایشگاه به اندازه یک بنکدار دانه درشت بازار که واردکننده هم هستند سرمایه ندارند.

 

 

یک تولیدکننده دیگر با بیان اینکه امسال فروش خیلی خوب نیست، می‌گوید: 25 سال است که تولید کننده لوازم‌التحریر هستم و از ابتدا در این نمایشگاه شرکت کردیم اما امسال نسبت به سال گذشته استقبال خوب نیست که به نظر می‌آید به خاطر همزمانی با نمایشگاه مصلی باشد.

یک تولیدکننده دیگر دلیل افت استقبال را دیر شروع کردن تبلیغات تلویزیونی می‌داند و می‌گوید: البته به این مسئله باید تغییر و تحولات شهرداری و همزمان شدن این نمایشگاه با نمایشگاه مصلی را هم اضافه کرد چون مصلی جامعیت بیشتری دارد و تردد هم به آن آسان‌تر است و مردم هم به این دلیل به آنجا بیشتر مراجعه می‌کنند.

 

 

یک تولیدکننده با سابقه نوشت افزار در گفت‌وگو با فارس از عدم حمایت مسئولان از تولیدکنندگان لوازم‌التحریر ناراضی است و می‌گوید: ما تلاش خود را برای تنوع محصول به کار می‌گیریم و امکاناتی که به جذابیت محصول کمک کند، استفاده می‌کنیم؛ برای مثال نرم‌افزارهایی طراحی کردیم که وقتی روی جلد بگیرید طرح‌های روی جلد حرکت می‌کنند و طرح‌های جدیدتری هم در راه هستند.

*لزوم فرهنگ‌سازی آموزش و پرورش در مصرف لوازم‌التحریر ایرانی

سید سعید حسینی مدیر عامل مجمع نوشت‌افزار ایرانی ـ اسلامی در گفت‌وگو با فارس با بیان اینکه انتظار ما از آموزش و پرورش برای فرهنگ‌سازی در مصرف نوشت افزار ایرانی محقق نشده است، می‌گوید: آموزش و پرورش در مدیریت مصرف دانش‌آموزان تأثیر بسیاری دارد و ما نمونه‌هایی داریم که در برخی مدارس، دانش‌آموزان بر اساس درخواست مسئولان مدرسه، فقط نوشت افزار ایرانی ـ اسلامی استفاده می‌کنند.

وی می‌افزاید: فرهنگ‌سازی با صدور یک بخشنامه صورت نمی‌گیرد و باید یک همت جدی برای تبیین ضرر و آسیب استفاده از نوشت‌ افزارهای معارض فرهنگ کشور وجود داشته باشد؛ انتظار از آموزش و پرورش تولید محصول نیست بلکه فرهنگ‌سازی برای مصرف تولیدات داخلی است.

به گزارش فارس، با توجه به اهمیت نوشت افزار و ورود دلسوزان فرهنگی به این عرصه، هنوز هم بخش زیادی از بازار در دست تولیدکنندگان خارجی است و حمایت سازمان‌ها از جمله آموزش و پرورش و وزارت ارشاد که در امر فرهنگ‌سازی ظرفیت‌های بسیاری دارد، می‌تواند قدم بزرگی در حمایت از این صنف در کشور باشد.

منبع:خبرگزاری فارس

واردات برخی از اقلام نوشت‌‌افزار به کشور ممنوع شد

واردات برخی از اقلام نوشت‌‌افزار به کشور ممنوع شد

براساس تصویب جدید دولت مبنی بر ممنوعیت واردات کالاهای مشابه داخلی، واردات برخی از اقلام نوشت‌افزار از جمله دفترچه مشق، دفاتر ثبت، دفاتر حسابداری، دفاتر یادداشت، سفارش و دفاتر یادداشت روزانه و اشیای همانند آن ممنوع اعلام شد.

بنا بر آمار منتشر شده، تنها در سال گذشته بیش از 95 هزار دلار دفترچه مشق به کشور وارد شده است، این در حالی است که تولیدکنندگان نوشت‌افزار در داخل همواره از واردات بی‌ضابطه اقلام مختلف نوشت‌افزار از کشورهای مختلف از جمله چین و هند به داخل کشور انتقاد داشته‌اند.

بنا بر آمار منتشر شده، 70 درصد از حجم بازار نوشت‌افزار متعلق به واردات است که البته حجم کمتری از آن به دفتر مشق و تحریر اختصاص دارد. سالانه 150 میلیون جلد دفتر برای گروه‌های مختلف سنی دانش‌آموزان مصرف می‌شود و گردش مالی آن حدود 300 میلیارد تومان برآورد شده است.

در سال‌های گذشته کیفیت و کمیت تولیدات داخلی نوشت‌افزار به ویژه در بخش دفتر، بسیاری از مخاطبان را به سمت استفاده از کالاهای ایرانی با طرح‌های ایرانی اسلامی سوق داده است. بنا بر نظر برخی از کارشناسان، تولیدات داخلی در این زمینه از نظر کیفی قابل رقابت با کالاهای مشابه وارداتی هستند.

تقویت صنعت نوشت‌افزار ایرانی و اسلامی را با جدیت دنبال می‌کنیم

تقویت صنعت نوشت‌افزار ایرانی و اسلامی را با جدیت دنبال می‌کنیم

در راستای پیگیری مسائل پیرامون نوشت افزار ایرانی اسلامی و در میزگرد “نوشت افزار ایرانی اسلامی چالش ها و فرصت ها” که در محل دفتر تسنیم یزد برگزار شد حسین رستگاری عضو مجمع نوشت‌افزار ایرانی اسلامی و از تولیدکنندگان نوشت‌افزار ایرانی اسلامی در استان یزد با تاکید بر اینکه مجمع نوشت‌افزار ایرانی اسلامی با اهداف کاملا فرهنگی پا به این عرصه گذاشته است و از میان حدود صد و هفتاد تولید‌کننده عضو این مجمع تمامی آنها با داشتن دغدغه‌های فرهنگی، مشکلات این راه را به جان خریده‌اند گفت: با وجود منفی بافی عده ای در مورد این فعالیت‌ها و توان ضعیف مالی و تولید اندک در حال حاضر، به گسترش و حضور قدرتمندتر فکر می‌کنیم.

وی از بی‌توجهی عجیب مسئولان در این عرصه گلایه کرد و با اشاره به برگزار نشدن نمایشگاه نوشت‌افزاز ایرانی اسلامی در سال گذشته آن هم بعد از دو هفته دوندگی و آماده‌سازی مقدمات و دستور لغو در لحظات آخر و برپا نشدن هیچ نمایشگاه دیگری با این عنوان در سال‌های بعد از بی‌توجهی برخی مسئولان انتقاد کرد و گفت: اگر مسئولان کمک نمی‌کنند حداقل مانع هم نباشند.

این عضو مجمع نوشت‌افزار ایرانی اسلامی با ارائه پیشنهادی مبنی بر حضور تمامی تولیدکنندگان نوشت‌افزار در زمان برگزاری نمایشگاه از برطرف شدن ایراد اصناف که مانع اصلی برگزاری این نمایشگاه‌ها است ادامه داد: ما باید به فرهنگ‌سازی بپردازیم و زمان طلایی برای این کار در میانه تابستان است و این مورد با ایراد اصناف روبه‌رو می‌شود که می‌گویند زمان اصلی فروش است. خوب منطقی است اما باید برای آن راه حلی جست نه اینکه یکی را فدای دیگری کرد.

وی با بیان اینکه گاهی با همین تبلیغات اندک استقبال مردم از نوشت‌افزار ایرانی اسلامی خارج از پیش‌بینی و توان ما بوده‌ است گفت: اگر شرایط فرهنگ‌سازی و آگاه‌سازی فراهم شود استقبال از این هم فراتر می رود.

رستگاری با اشاره به لزوم گسترش مکان‌های فروش این نوشت افزارها، از عدم وجود مکان‌های متمرکز عرضه این آثار گلایه کرد و افزود: اگر فرهنگ سازی هم انجام شود اما در عرضه و فروش نقص وجود داشته باشد باز هم پبشرفتی حاصل نمی‌شود.

وی گفت: این مقدار زیاد اقلام با محتوای غربی در بازار غیرقابل چشم‌پوشی است و هر انسان دغدغه‌مند که آگاه به تاثیرات این محتوا بر ذهن مخاطبان به ویژه دانش آموزان است، نمی‌تواند از کنار آن با بی‌توجهی عبور کند.

وی ادامه داد: عرضه اجباری اقلام متناسب با فرهنگ ایرانی موجب می‌شود رقابت کاذب بین مُد رایج بازار که نتیجه‌ای جز تخریب فرهنگ و سلامت ذهنی ندارد خاتمه پیدا کند که مطمئنا با حمایت خانواده‌ها همراه خواهد بود.

این فعال حوزه نوشت افزار با اشاره به وجود اقلام غیرایرانی و حتی متناسب با فرهنگ غرب در فروشگاه تحت نظارت اداره کل آموزش و پرورش استان آن را نمونه‌ای از نبود نظارت در ارگان‌های اصلی متولی این حوزه دانست و ادامه داد: وجود دغدغه که در مسئولان قطعا هست به تنهایی کافی نیست و این دغدغه باید به بروز و ظهور برسد.

رستگاری در پایان این میزگرد از استقامت در این راه با وجود تمامی مشکلات گفت و افزود: تا زمان گسترش کامل فرهنگ ایرانی و اسلامی در نوشت‌افزار در این راه می‌مانیم.